Voeding & Leven.
Door Reinhold Schweikert, email: paradiesinselfamilie@gmail.com
Vertaling en bewerking door Rob Hundscheidt.
© Originele Duitse tekst Reinhold Schweikert
© Nederlandse vertaling Rob Hundscheidt
Omdat er altijd wel een bepaald risico bij het gebruik van de kennis van een boek betrokken is, zijn de schrijver, de uitgever, andere medewerkenden of distributeurs van dit boek niet verantwoordelijk voor enigerlei vastzittende gevolgen die resulteren uit het gebruik van enigerlei voortgang of voedingssuggestie die hier volgend beschreven wordt
Voorwoord van de vertaler :
Met betrekking tot voeding heb ik meerdere boeken vertaald, zowel voor conventionele vleeseters als voor vegetariërs, lacto-vegetariërs en veganisten. Het is dus zo dat ik het persoonlijk met de inhoud er van meestal maar gedeeltelijk eens kan zijn. Omdat er verschillende soorten mensen zijn, zijn er ook verschillende voedingswijzes. Iedereen zou zijn eigen juiste voedingssysteem moeten kiezen. Voor de meeste mensen alhier in Europa zal de voedingswijze zoals beschreven in dit boek tevredenstellend zijn, alhoewel is het zo dat het systeem overwegend geschreven is voor mensen in het klimaat in Portugal, en die helemaal natuurlijk buiten willen leven.
Voor veel mensen die niet helemaal zo ver willen gaan, is het voldoende sommige aanpassingen te doen, en in plaats van bepaalde “primitieve” voorwerpen, gewoon een mixer of keukenmachine te gebruiken. Iedereen kan naar gelang zijn situatie van alles verbeteren, en dit boek geeft daar een goede inleiding daartoe
Ter overbrugging van de afstand van de primitieve wereld naar de beschaving was het noodzakelijk een inkorting van ca. 3 % van de originele tekst aan te houden vanwege de afstand en weerstand van de beschaafde wereld ten opzichte van bepaalde onderwerpen, en vanwege de overzichtelijkheid en leesbaarheid van de tekst.
Deel 1
Inhoud.
(Vanwege de voortdurende bijwerkingen moeten sommige paginanummers even zelf worden ingevuld).
Voorwoord, gedachten over het deel over voeding……………………… 3
Inleidend interview………………………………………………………… .6
Waarom de meeste voedingsprogramma’s en
diëten in de praktijk niet functioneren… . 13
Hoofdfactor: de ingeademde lucht………………………………………… 14
Arbeidsplaats / omgeving…………………………………………………. 15 Woning……………………………………………………………………. 15
Kleding
Stralingsbelasting reduceren:………………………..……………………..16
Ontzienend reizen en zich verplaatsen……………………………………..17
Factor akoestische zuiverheid, contra lawaai:………………………………17
Oorzaak van decadentie als gevolg van de civilisatie………………………18
Hoe kan men nu werkelijk genezen, wat
zijn nu de werkelijke geneesmiddelen?…………19
De meeste voedings- en dieetsystemen falen hier…………..………………19
De miskende eiwit- en uitwisselingsreactie…………………………………21
De juiste samenstelling en toebereiding van
de voeding is van overgroot belang!………….25
De miserabele kwaliteit van de marktwaren is een grote
hindernis bij alle onze inspanningen voor genezing en gezondheid…27
Het moet dus overwegend ons doel worden om
de norm van natuurlijke verhoudingen aan te nemen…………28
Inkoop, aanschaf, voorbereiding, zelfvervaardiging van
natuurlijke voeding……………………………………….29
Hoe eerder en directer de voeding van de kweker er van bij
u terecht komt, des te beter het is………..32
Graansoorten, haver………………………………………………………..33
rogge en gerst, andere graansoort.en maïs……….34
Zaden en pitten, peulvruchten………………………………………………35
Kiemgroenten en kiemzaden……………………………………………….35
Kruiden, noten en gedroogde vruchten…………………………………….36
Kastanjes……………………………………………………………………37
Gedroogde vruchten, de inkoop / aanschaf van vruchten……… …..………38
Citrusvruchten………………………………………………………..………40
Bananen……………………………………………………….……….……..41
Tropische /andere vruchten………………………………………..…..…42 /43
Waarom is bestraling schadelijk?………………………………………….…43
Vanaf hier de nieuwe versie van Voeding & Leven Band 1 uit 2001:
Voedingsaanvullingen en dranken…………………………………..44
Olie……………………………………………………………………………45
Azijn…………………………………………………………………………..46
Het zelf maken van azijn………………………………………………………47
Verdere zure componenten……………………………………………………47
Zure melk en kefir…………………………………………………………….47
Azijnzure groenten………………………………………………………….…47
Melkzure groenten…………………………………………………………….47
Zout…………………………………………………………………………….48
Zout is niet hetzelfde als zout……………………………………….…………49
Kruidenzout……………………………………………………………………51
De kleine verrijkende toevoegingen……………………………..……51
Kruiden / poeders…………………………………………………..………….51
Natuurlijke thee……………………………………………………..…………52
Algen……………………………………………………………….….………52
Heilaarde………………………………………………………….…..………..52
Wijn en most……………………………………………………………………53
Oliepersing thuis………………………………………………………………52
Bij de buur-imker……………………………………………………………..53
Het drogen van munt………………………………………………………….53
Drink uit de wijn uit steen…….………………………………….….….…….54
Water en dranken:……………………………………………………….57
Dranken op waterbasis…………………………………………………………57
Limonades……………………………………………………………………..57
Water…………………………………………………………………………..58
Kan of moet er mineraalhoudend of zelfs licht verontreinigd water gedronken worden?…………………..……………………………………………………58
Te vermijden zijn watersoorten die……………….……………………………61
De voeding van dieren………………… ……………………………….62
Melk en de producten er van ……………………………………..……………62
De bactofuge……………………………………………………………………66
Het bewijs van mijn stelling……………………………………………………67
Het denatureren en verpesten van melk en -producten…………69
Dierlijk / kunstmatig verontreinigd lebstremsel ………………………………69
Het gebruik van het verkeerde zout…………………………………………….69
Te hoge temperaturen…………………………………………………………..69
Verkeerde opwarming van de melk…………………………………………….69
(Voor ons) ongeoorloofde kunstmatige toevoegingen………………………….69
Manipulaties aan melk………………………………………………………….69
De melkverwerking in het paradijselijk natuurlijke systeem…….……………..69
Enkele voedermiddelen voor onze melkdieren…………………………………70
Van melk tot melkproduct………………………………………………………72
Over de praktijk van de melkverwerking……………………………………….73
Het bewaren van melk en kaas………………………………………………….75
Houding, tips en voedering van de melkdieren…………………………………77
Nawoord…………………………………………………………………………81
Wij zijn op de wereld om te leven en niet om te zweven……………………….81
Kippen en Eieren……………………………………………………………82
Aanschaf en ras…………………………………………………..……………….82
Wat u vooraf zou moeten weten………………………………………..……….. 83
Kuikens voederen………………………………………………………………..84
Het kloeken………………………………………………………………………85
Kippen in de tuin…………………………………………………………………87
Over het gebruik van eieren in het kort…………………………………………..89
Andere dieren in het natuurlijke systeem…………..….……….……..89
Voeding van de dieren……………………………………………………………90
Kippen en bijen……………………………………………………………………89
De vervaardiging van mede………………………………………………………93
Eenvoudig bijen houden………………………………………………………….93
Bijen en honing, manipulaties….………………… ………………………………94
Wat kunnen we nu nog doen? Goede raad is duur………………………………101
Nawoord……………………………………………………………………..…..102
Afvalverwerking, compostering, recycling……….………………….104
Waarom doet de mens zoiets? Heeft hij er plezier aan?…………………………104
Recycling door tweedehandse materialen en voorwerpen………………………105
De omgang met giftig afval en afwatering………………………………………108
Parasietengevaar……………………………………………………………..….108
Wederopbouw van natuurlijke recycling systemen……………………….……..111
Hoeveel gif kan ons land verdragen?…….………………………..……………111
Gemaaid veevoeder…………….……………………………………………….111
Kasteeltorens met toilettenplatformen, composttoren,
compost-WC, emmermethode, Moses-methode, droogmethode, de burggraafmethode……………………………………………………………….113
Deel 2:
De rauwkost keukencursus.
Oefening 1: Het vervaardigen van een stenen mortier, stenen maalschotel,
of een houten mortier……………………………………………118
Het gebruik van een mortier is niet primitief ……………………118
Maalschotels………………………………………………………118
Houten mortiers ….………………………………………………118
Stenen mortiers – raspen………………………………………….119
Oefening 2: Schaf via de winkel of vlooienmarkt molens aan..………………120
Een draaimolen voor rauwkost……………..……………………120
Keukenmachines / molens, muesliwalsen..………………………120
Groenteraspen……………………..…….………………………..120
Oefening 3. De bereiding van een eenvoudig gerecht met
de Messerschmitt-draairasp………………………………………121
2. Molens……….…………………………………………………121
Oefening 4. 3 Persen…………..……….………………… ….………………122
4. Sappen-pers – Eenvoudige pers met draadeindes…….………. 122
Kleine apparaten / toebehoren / borden en bestek…123
Waagmes – zak- /mes – bestek
Schotels / borden / glazen………………………………………………………..124
Nog iets over het afwassen….……………………………………………………124
Er zou zo mogelijk liefst niet warm afgewassen mogen worden………………..124
Indien nodig zou water natuurlijk verwarmd moeten worden…………………..125
Over “hygiëne”………………………………………………………………….125
Fermentatievaten, inmaakglazen en – potten. Inmaken…………….125
Most- en wijnvaten………………………………………………………………127
Parasieten – ongedierte – roofdieren……………………………………………128
Kiem- en droogapparaten………………………………………………………..129
Het drogen van kruiden, paddestoelen, fruit, groente, kaas, eidooier…………..129
Iedere fruit- of groentesoort moet op zijn eigen speciale
manier gedroogd worden…………..129
Het bewaren van het gedroogde voedsel – Enkele toepassingen……………….130
De geheimen van de rauwkostkeuken……………..……130
A. Goede kwaliteit van het voedsel……………………………………………………..
Bemesting: we moeten oogsten wat we gezaaid hebben……………..
Moderne meststoffen zijn veel afstotender…………………………………………..
De natuurlijke plichten van de natuurlijke tuinier
B. De juiste combinaties en aanvullingen……………………………………………….
Met combinaties experimenteren-
Melkdrinkers zijn niet perse “uitbuiters” of zwakkelingen…………………………….
Gekund combineren, niet alles door elkaar knoeien en prakken
Geen water bij het eten
Gelijke kauwduur voor verschillende componenten
Ervaring en kennis van de toebereidende personen……………………………………
Energetische beïnvloeding van de voeding door mensen……..
Thema menstruatie en ontgiftiging……………………………………………………..
D: De toestand van de huishouding
E: Verbetering van de omgeving……………………………………………………….
Natuurlijk leven in Duitsland?……
De techniek van natuurlijke combinaties, toebereidingen en de opwaardering van onze voedingscomponenten
Verschillende karakters van de eters…………………………………………………..
Er zijn geen bacillen die gezonde mensen – de onvergiftigden - aanvallen
Pokken-enting – het laatst optredende voorbeeld van de medische
misdadige politiek……………………………..
Pseudo-rauwkosteters
In werkelijkheid zou er niets makkelijker zijn dan natuurlijk te eten, als de
blokkades er maar niet waren……………………………………………………………
Binnen de Paradijselijke natuur bent u vrij. – De vraatzuchtige
Natuurlijk eten en leven moet geleerd worden. …………….…………………………
Onze wijze van toebereiden- en combineren berust op de traditionele keuken.
Datgene dat in de kookgerechten goed samen paste, dat past ook rauw samen.
Van gekookt naar rauw…………………………………………………….…………..131
Niet te fijn gemalen graan, liefst glutenvrij
Verse marmelade
Geschikte rauwmelkse boter – de eidooier en het eiwit – Natuurlijke rauwe melk.
Ongezuiverd zeezout of steen- resp. kristalzout.
“Vleeskoek”………….- Parasol-“biefstuk”
Vegetarische (rauwe-) worsten. Natuurlijke chocolade
U kunt zich onze zacht-bittere vegane chocolade ongeveer zo voorstellen
Honing / zoete vruchten / gedroogde vruchten – kleingemalen noten.
Aardappels – spinaziesoorten - Niet inperken, maar uitbreiden
De zelfvoorzienende tuinier……………………………………………………………..135
De natuurlijke voeding in nood en crisistijden……………… … . 135
Kan dit levensreddende voedingssysteem nog verspreid worden? ………………..…135
Op de velden en in de bossen groeit volwaardige voeding………………………..….135
Het verrijken van het voedsel door combineren en kleinmaken………………………136
Sommige mensen zullen na zulk een maaltijd naar iets zoets verlangen………….….136
Ons dagelijks groen. – Ga dus liever niet naar de Noordpool………………………136
Maar ook in de winter is er nog voeding………………………………………………137
Broeikas, binnenhuistuin of s’winters bos? ………………………………………..…137
In de winter is het vee nog belangrijker!……………………………………………..137
De hoofd- of groentemaaltijd…………………………………………………………138
De V & L-combinatietabel……………………………………….zie bijliggende pagina
Één rot ei bederft de keuken………………………………………………………….138.
Verschillen bij de toebereiding van mono- en gecombineerde maaltijden………..…138
Menuvoorbeelden voor een hoofdmaaltijd……………………….139
Het aardappelgerecht – Geweekte kikkererwten. – De bladsalade.
Appel-wortel - Pompoen - Natuurlijk-dessert - Drank.
De kunst der toebereiding van gemengde gerechten…………………………………140
Een hoofdmaaltijd bevat:……………………………………………141
a) Minstens een proteïnebron. - b) Minstens een groene bladsalade. -
c) Mono-groentegerechten. - d) Vervolledigingen. - e) Dranken -
f) Dessert - De juiste consistentie……………………………………………..141 – 142
Muesli’s eet men op zichzelf alleen - Avondmaaltijden - Grove regels…………..143
Kan men restjes bewaren? We maken niet alles klein……………………………….143
De voedingswaarde. - De vertering kost tijdelijk kracht en maakt moe…………….144
Minderwaardige componenten hebben meer vervollediging nodig……………………145
Effectieve volwaardigheid……………………………………………………………..145
Volwaardigheid is een rekbaar begrip………………………………………………….145
Instinkt + Inspiratie = Ervaring………………………………………………………..146
Gebrekkige kennis over de natuurlijke bereiding van voedsel…………………………146
Enkele voorbeelden om te bereiden
Rettichsalade - zure kaas en brood. – Bladsalade - Italiaanse salade
Onze voeding door de dag heen…………………………………………………..……147
Thee
Deftige varianten voor diegenen die het liever minder zoet hebben…………………..148
Eidooier in avocadohelften - Gedroogde muesli’s - pikant.
De snelle tussenmaaltijd - Banaan……………………………………….…….……148
Augurk - Natuurbrood (rauw brood)……………………………………………..149
Water opgeweekt graan - Marmelade Marmeladebrood…………………..….….149
Eerder s’avonds – Rauw brood met kruidenkwark…….. zure kaas………………150
“Spaghettigerecht“ – de (rauwe) pizzatechniek - koekjes en “knoedels”………….…150
Ongebakken koek………………………………………………………………………151
Graan “allergie”
Gedroogd fruit en noten uit bonafide afkomst…………………………………………151
Apropos boter - Nooit meer aanbakken……………………………………………..152
Eenvoudige ijssneeuwkoek……………………………………………………………152
De “pizza”, een ongebakken groentekoek - zoetwaren - chocolade……………..153
Speciale bijgerechten / Rauwkostspecialiteiten……………………………………….153
Mosterd - Knoflook- / kruidenolie. Gedroogde paddestoelen………………………155
Zuurkool / melkzuur gefermenteerde groente – Conserveerpotten met schroefdeksel…………………………………………………………………………..155
Vitale korte verzuringen, pindakaas, notenmoes, kikkererwten / linzen, vegetarische
worsten………………155
De bereiding van V-worst - houdbaarheid -
Kinderen en hun wensen - Graankoekjes …………………156 – 157
Eerste bijvoeding voor kinderen. - Geliefdheidsscala - keukenkursus
Het is verboden te verbieden - De keuken voor kinderen……………………….…..157
Kinder- hoofdvoeding moedermelk…………………………………………………..159
Certificaat – adressenlijst – woordenlijst……………………………………………..160
Voorwoord over
het gedeelte over voeding.
Ondanks het materiele aspect er van kan dit werk u de ogen openen voor vele diepgaande kwesties. Niet alleen de liefde gaat door de maag, maar ook allerlei frustraties, vermogen en onvermogen, hoge ontwikkeling en decadentie, etc, etc. Ja, ik wil beweren dat uw gehele persoonlijkheid niet alleen door geestelijke dingen of door het erfgoed, maar ook door datgene gekenmerkt wordt dat u uit uw omgeving, uit de lucht via de longen, en vooral via de maag en verteringskanaal opgenomen heeft. U kunt zich via de verandering en vooral verbetering van uw voeding en levens- en arbeidsomstandigheden naar een meer natuurlijkere vorm er van over de hele lijn genezen en saneren, uw positieve kern, al uw goede en ware eigenschappen aan het licht laten komen, eindelijk tot ontplooiing brengen.
U kunt gewoon eens een tijd lang de proef op de som nemen met dit boek, verbeter overal de omstandigheden waar u het makkelijkste beginnen kunt. Reeds na enkele weken van het uitproberen van dit levens en voedingssysteem, zal u veel duidelijk worden. U zult misschien denken dat dit alles u in de ban trekt, omdat dit “nieuwe levensgevoel” vreemd overkomt. Maar al vlug zult u aan uw eigen lijf en psyche bemerken, dat juist deze voorheen gegeten oude gekookte en decadente kost u uw leven lang bedrogen heeft, uw in de ellende, nood en vertwijfeling liet verblijven, uw angsten, depressies of ook agressie liet uitlossen, u altijd korter naar de rand der vertwijfeling, van ziekte en dood bracht. – Ik kan en wil hier echter niet beweren, dat u met mijn voeding- en levenssysteem automatisch 100 jaar en nooit meer ziek wordt. Wij kunnen allereerst niet verhinderen dat u zich zelfs nog met datgene wat u aan groente, vruchten, noten, melk en kaas, eieren, graan, olie, en honing, etc, etc. inkopen (moet) dermate vergiftigt, dat door de jaren heen bijvoorbeeld nierbeschadigingen als gevolg van de vele spuitmiddelen, of hartziektes als gevolg van langdurige etterende processen in het lichaam ontstaan. Zolang u geen goed graan kunt kopen – de goede oude, glutenvrije soorten zijn tenslotte nauwelijks meer te krijgen-, zolang dat algemeen voeding naast de verhitting er van, de bestraling en tegennatuurlijke verbouwing en de opslag er van tegenwoordig met al deze factoren tezamen ook nog genetisch veranderd op de markt komt, dan zal zich het lichaam-geest-zielsysteem ondanks alle inspanningen niet werkelijk vrij en natuurlijk kunnen ontwikkelen. Met zulk brood kan men ondanks rauwe voeding “oud uitzien”.
Iedere vervalsing van een levensmiddel is een zonde, een misdaad tegen de natuurlijke toestand die men vroeger de hel noemde.
Wij bezien echter zieke processen die ook na het eten van uitsluitende kwalitatief hoogwaardige eiwitrijke voeding vooral in het begin optreden als begeleidend verschijnsel van een lichaamssanerende celregeneratieve, dus niet als direct gevolg van eventuele (rauwe) melk of kaas – deze goede voeding brengt deze rommel alleen maar aan het licht - maar gewoon als indirect gevolg van alle inwerkende onnatuurlijkheden (uit gedenatureerde voeding, stralen, radar, zendmasten, televisie, microgolven, elektrische apparatuur, atoom, etc. etc. – metaalvergiftigingen door uitlaatgassen, tandvullingen, stadslucht, binnenhuislucht, etc).
Hier onderscheiden we ons fundamenteel van alle andere “rauwkostsystemen”. Diegene die onze definitie van tegennatuurlijkheid in enigerlei vorm aanneemt, moet zulke ook weer als ziekte, gebrek te bemerken krijgen, dus afboeten, afwerken, uitscheiden, anders klopt de rekening niet.
Opmerking: Andere systemen proberen de celregeneratie en vernieuwing en boetedoening via verschillende truuks te omzeilen, waarbij in alle gevallen het lichaam buiten staat wordt gezet om zich te kunnen regenereren, vergiften uit te scheiden.
Enkele daarvan: Ze eten geen volwaardige gerechten, gebrekkige toebereiding en combinaties (niet-toebereiding / ”monokost”). Het vermijden van eiwitrijke voeding, te veel of te weinig eten, vasten, niet eten, slechte lucht inademen, te veel lichamelijke inspanning door sport en sauna, in steden en afgesloten ruimtes leven en werken.
Bij de bevrijding van uw lichaam van oude lasten – die tenslotte met de regeneratie plaatsvindt – beloof ik u dus niet het allerkleinste van uw lasten pijnloos af te nemen. Vrij zult u tenslotte pas dan zijn, als u weer geleerd heeft geheel zelf in eigen tuin natuurlijk te leven. – Ook dit zou door ons systeem met en met mogelijk worden gemaakt. We kunnen er ook niets aan doen dat u op dit moment eventueel nog in de omstandigheden van de civilisatie moet leven, en dat dit veel met zich meebrengt.
Dat deze civilisatiemaatschappij fundamenteel op verkeerde tegennatuurlijke fundamenten berust, kan men in zijn hele spectrum en draagwijdte pas dan begrijpen, als die tot werkelijke volwaardige voeding, naar het leven in de paradijstuin is teruggekeerd.
En daartoe wil ik u nu graag uitnodigen. Het is niet moeilijk om in ons systeem te leven. Er heersen geen honger- en ontwenningsverschijnselen als er goede voeding te krijgen is, als de gerechten goed gemaakt zijn en als er rijkelijk gegeten wordt. U zult verwonderd zijn hoe vlug u de koffie en de koek – uw oude lasten - vergeten zult hebben en hoe vlug u het niet meer kunt begrijpen dat u uw leven lang alleen maar decadente rommel hebt gegeten en die rommel ook nog met duur geld heeft betaald.
Inleidend interview.
Vraag: Kun je me eens uitleggen hoe jij de rauwkostbeweging tegenwoordig in 1999 ziet?
R: Deze nieuwere rauwkostbeweging in Duitsland is nu ongeveer 16 jaar oud. Altijd heerst er nog weinig duidelijkheid en ten dele chaos bij de mensen, die zich met de kwestie actief inlaten. Dat kan allereerst voor het grootste deel aan de individuele mensentypen zelf liggen: vaak zijn het tenslotte net zieke, of lichamelijk of geestelijk benadeelde, door de moderne wereld gedeformeerde mensen, die, door de druk van het lijden gedreven beginnen naar een uitweg van hun lijden te zoeken. Mensen, die ver buiten hun “innerlijk midden” en evenwicht, ver van iedere natuurlijkheid in hun levenswijze, door het labyrint van de “Megamachine Orwellstaat” rondwaren, zijn ook ver daarvan verwijderd om zich overeenkomstig hun werkelijke behoeftes te voeden. De rauwkostkwestie krijgt daarom ook soms een kwalijke reputatie door al te vele psychopaten die geloven dat hun lijden en verkeerdheden met een klap weg te toveren zouden zijn, indien men de voeding tot op een minimum aan vruchten en groenten reduceert. Dit laatste dan niet eens toebereid. – “Mono” zoals dat in vaktermen heet. – Meestal gaat het dergelijke mensen eigenlijk niet om werkelijke goede voeding en regeneratie, maar bedrijven ze diverse soorten van ascetische niet- of gebreksvoeding, gaan tegenwoordig zelfs zo ver dat ze van lucht willen leven.
Vraag: Bedoel je diegenen die je met de uitdrukking “Gebreksrauwkosteters” aangeduid hebt?
R.: Ook. – Bij vele van deze ascesekunstenaars vinden we een gebreksvoedingsvorm, die in de tegenwoordige wereld van de techniek en industrie, van het leven van ver van de natuur verwijderd, niet lang mogelijk en door te houden is, die tot uittering, veroudering, verlies van levensenergie, afmageringen, of tot periodieke “uitzonderingen” in de vorm van “vreetorgies” met het een of ander gekookt voedsel leiden. Die mensen zijn met datgene wat wij onder voeding verstaan, eigenlijk nog niet begonnen, maar proberen een bepaalde vorm van het vasten, namelijk het fruitvasten, over een liefst lange periode te praktiseren. Enkelen hebben zoals gezegd de vastentechniek intussen zo ver geperfectioneerd, dat ook over langere tijd, over jaren heen, geen voeding meer via de maag wordt opgenomen hoeft, dat ze dus via de longen en huidporiën gevoed worden (“breatharians”) ik wil hier niet alle achtergronden en samenhangen daarover naar voren brengen. Diegene die gelooft door niet-voeding verder te komen die maakt een tragische vergissing, omdat hij daardoor generlei werkelijke verbetering van zijn cel-toestand bereikt, maar onbeschermd uitgeleverd is aan zijn omgevingsinvloeden. Het lichaam wordt zo gedwongen, alleen maar nog op te nemen, niets meer uit te scheiden, niet meer te reinigen, te filtreren, te repareren. Ik bedoel hier ook de invloeden van geestelijke soort, juister gezegd bezetenheid. Zulke mensen worden als gevolg van de toenemende activering van hun psi-krachten tot zeer deugdelijke en actieve werktuigen van spirituele wezens, “opgestegen meesters”, esoterische broederschappen, die het echter geenszins om ware christelijke religie gaat, maar om de beheersing van alle zielen en de werelden (het antichristendom). Men zou dus, voordat men er aan denkt ”weg te vliegen”, en met het eten op te houden, te vasten, etc…eerst eens goed terug met de voeten op de aarde gekomen moeten zijn, zich volwaardig gevoed, en het lichaamssysteem goed gerepareerd moeten hebben volgens de principes van ons systeem. Eigenwillige en egoïstische ascese is voor dit stadium van “ingewijden” zinloos en schadelijk, en bewerkt dat de mensheid sneller het einde tegemoet gaat, begint op te gaan in totale waanzin.
Vraag: Is het vasten dan niet waardevol en hulpvol ter lichaamssanering?
R.: Onder onze tegenwoordige omstandigheden niet. Als we werkelijk zo zouden willen vasten dat ons lichaamssysteem daar uiteindelijk mee vooruit zou gaan, dan zouden we ons ver af van de civilisatie in eenzame gebieden moeten begeven, in de vrije natuur moeten leven, liefst zelfs zonder kleding, zonder weer een stad te betreden, zonder een auto te rijden….dus door iedere invloed van de technische wereld te vermijden. Indien er een plaats zou zijn waar iedere schadelijke inwerking weg zou blijven, en indien wij onze cellen zouden regenereren volgens het paradijselijke natuurlijke-systeem, dan zou het alleen maar eten van vruchten tijdelijk juist en zinvol zijn, als bepaalde geestelijke bereiken ontsloten zouden (religie) moeten worden. Wie daarentegen probeert binnen de oude vergiftigde wereld, per fruitvoeding of lichtvoeding probeert verder te gaan, die schakelt alleen zijn organisme op nood- resp. luchtvoeding om. Het neemt dan versterkt alle vergiften uit de lucht en kan geen weerstand meer bieden aan schadelijke inwerkingen uit de omgeving, en ze helemaal niet meer repareren. Een zulke bezigheid kan overigens zeer snel in het gekkenhuis eindigen. De regulaire psychiatrie denkt altijd nog zeer laag over “geestelijke” kwesties. Ze zal deze “inwijding in de mysteriën” van een “rauwkostadept” met precies dezelfde houten hamers behandelen als waar de normale “psychotici” onder te lijden hebben.
N.B.: Een psychose is volgens onze begrippen een ver- of ontgiftigingsverschijnsel van op de hersenen resp. psyche werkende vergiften, meestal van bepaalde metalen. Het begrip over het verschil tussen het psychotische beleven van irreële geestelijke werelden en de religieuze inwijding in de christelijke mysteriën, kan doorgaans niet door psychiaters geleverd worden, omdat die zich meestal in de geestelijke dingen net zo min uitkennen als het gros van de artsen met betrekking tot de gezondheid.
Vraag: De werkingswijze van het vasten of het niet-eten is in wezen dus hetzelfde als datgene wat je gebreksrauwkost noemt?
R.: Ja. In beide gevallen beperkt of stopt men de eigenlijke voeding, dus de proteïne-eiwitvoeding. Daarmee worden het lichaam juist die middelen en bouwstenen onttrokken die het nodig heeft om nieuwe lichaamscellen te maken, om regeneratieprocessen (ziektes genoemd) uit te voeren, om te leven, om zich te regenereren. Het effect daarbij wat de vastende of niet-etende mens zo naar waarde schat, is dat tijdens deze tijd nauwelijks meer belastende stoffen in het bloed zijn, terwijl noch een in-, op-, noch afbouw van cellen (resp, vergiften, materialen algemeen), quasi geen belasting meer in de bloedbaan plaatsvindt. – De “ademers” schakelen het meest perfect alle uitscheidingsorganen, dus ook de nieren, uit, door zelfs het drinken weg te laten. Vloeistof wordt dan alleen maar nog door de dagelijkse lange baden – meestal nog ook met dood water uit de boiler – opgenomen. Men neemt alleen nog op, en scheidt niets meer af!
De (vruchten)vaster voelt zich heel licht, vrij, onthoven van alle “aardse” zorgen, omdat hem de hersenen niet de toestand van de individuele lichaamscellen, of eventuele giftdeposito’s geregistreerd wordt, maar alleen datgene wat hem door het bloed omhoog getransporteerd wordt. De verkeerde conclusie van de gebreksrauwkosteter resp.(vruchten-) vaster bestaat nu daarin, dat ze van hun tijdelijke bloedreinheid de hele totaaltoestand van hun lichaam concluderen. Deze algehele toestand zal zich echter door de gebrekkige voeding en het (vrucht)vasten op geen manier verbeteren, maar nu eenmaal jammer genoeg achteruitgaan, als de voortdurende vergiftiging en benadeling/beschadiging zoals in de ingeademde lucht of de vele technische stralen niet volledig ophoudt, en omdat er quasi geen “bouwmaterialen” ter reparatie van de cellen, geen cel- en lichaamsbouwstenen in de vorm van proteinerijke voeding meer aangevoerd worden.
Vraag: Hoe kan de werkelijke toestand van het lichaam ervaren worden?
R.: Datgene wat er alles aan tegennatuurlijke materialen, aan gedeeltelijke- of volledig ontwaardigde decadente voeding in een ”modern” mens opgeslagen werd, kan niet in één dag vastgesteld worden. De betroffene mens kan zich noch lichamelijk, noch- innerlijk geestelijk in één keer van al zijn fouten en lasten bevrijden. Hij kan ze niet eens waarnemen, begrijpen. Ontgiftiging en regeneratie is tenslotte steeds op de een of andere manier aan ziekte, depressie en irritatie gekoppeld. Geen van deze oude delen van het morbide, decadente lichaamssysteem verdwijnt zo makkelijk en onmerkbaar, maar iedere oude cel die afgebouwd wordt, die zegt quasi nog eens “vaarwel”, en geeft zijn hele informatie (aan hersenen en lichaam) nog eens af als ze teruggesluisd wordt in de bloedbaan, en van daar dan via de darm, de nieren, of via een ziektehaard naar buiten gewerkt wordt. Ziekte zou eindelijk in deze zin begrepen moeten worden ! – Als de gewoonlijke uitscheidingsorganen niet meer voldoende zijn om al de tegennatuurlijke rommel er uit te gooien, dan gebruikt het lichaam nu eenmaal andere plaatsen waar ze deze uitscheidt. Ziekte- resp. uitscheidingsprocessen op traditionele wijze door verstrekking van vergiften (medicamenten) te stoppen, is natuurlijk evenzo een enorm grote domheid. Ook deze praktijk komt jammer genoeg evenzo overeen met de laffe mentaliteit van de verwende verslaafde maatschappij om van alles te willen ”genieten“, maar de gevolgen van de misdaden tegen de natuur en God niet willen betalen, zich niet veranderen, of verbeteren willen.
Maar nu terug naar je vraag waar aan men de slechte lichaamstoestand van de mens herkennen kan. Diegene die weten wil wat er zo alles opgeslagen is aan tegennatuurlijke materialen, die kan natuurlijke een karakterbeeld of psychogram van een mens opstellen. Want iedere tegennatuurlijkheid in de cellen heeft haar pendant, haar overeenkomstige zwakte of wankarakter (tic, gekte, depressie, agressie, etc…). Het is daarbij voor de Paradijselijk Systeem-Voedings- en Levensvakman helemaal niet zo moeilijk om vast te stellen door welke soort van de voedingsvervalsing resp. wanvoeding welke psychische – of karakterdefecten bevorderd worden. We hebben in de laatste 14 jaar zo menigerlei geleerd en beleefd in de omgang met de meest uiteenlopende mensen, en vooral bij de overwinnen van onze eigen aangeleerde gewoontes. Om hier maar kort wat aan te duiden, kan bijvoorbeeld de verwende zwakkeling met gedenatureerde melkproducten grootgebracht geworden zijn. De emotionele, de agressieveling bevorderen we het makkelijkste met vleesvoeding. De introverte depressieve dikkoppige, zou ik het best met volkorenproducten kunnen besturen, terwijl ik de intellectuele, in het hoofd zittende “scientioloog” met liefst zo veel mogelijk synthetische en kunstmatige vitamine- en opbouwpreparaten zou kunnen produceren.
Goed bezien kweekt dus iedere opname van gedenatureerde materialen een speciale afwijking, een psychische deformatie en afwijking van datgene wat normaal is en het oprechte doel van de levensweg. En diegene die eenmaal ontspoord is, die heeft nauwelijks meer de mogelijkheid – en al helemaal niet binnen de lijnen van het verslaafde systeem - uit dit labyrint van tegennatuurlijkheden uit te komen, omdat hij zich daar tenslotte uit onwetendheid, vaak ook uit eigen aansporing moedwillig en zoals een verslaafde altijd weer opnieuw met omgevingsvergiften volzuigt. De beschaafde mens is dus met huid en haar al lang tot datgene geworden wat hij opgenomen en gegeten heeft. Diegene die hem daar uit wil halen en “redden” wilt die kan wat beleven! – En als je nu vraagt waar nu in deze mens de fouten liggen en waar die te vinden zijn, dan kan ik jammer genoeg bijna alleen maar antwoorden: Overal. Er is niets van de oude mens meer heel, of compleet, of in goede orde. De hele mens moet min of meer gerenoveerd, af-, en opgebouwd worden. Er is meestal geen perfecte cel meer aanwezig. De moderne mens heeft daarom nog maar een klein deel van zijn oorspronkelijke psychische en lichamelijke mogelijkheden.
Hoe werkt nu ons systeem “Voeding en Leven”? Hoe kunnen we de problemen dan toch nog aanpakken? - Niet door ascese! – We willen tenslotte toch “renoveren”, regenereren, ons vernieuwen en de oude mens “verbeteren”. We stellen de voeding dan dus zo op, dat ze zowel volwaardig als optimaal verteerbaar is en vooral een maximaal aandeel van best mogelijk opbouwend eiwit (levende macromoleculen, enzymen, proteïne, aminozuren na Pasen) levert, waarmee het oude liefst zo snel mogelijk er uit gewerkt wordt, en het nieuwe gezonde vitale lichaam optimaal en snel opgebouwd kan worden. Ons “regeneratief rauwkostsysteem” berust dus niet zoals bijvoorbeeld het (fruit-)vasten op tijdelijke symptoomvrijheid, maar helpt het lichaam- geest – zielsysteem met alle aanwezig zijnde vergiften af te rekenen, quasi de strijd tegen alles kwaads en boze en verkeerde weer te kunnen opnemen, om tenslotte bij robuuste gezondheid en sterk karakter, weer meesterschap over zijn leven te kunnen terugvinden.
Eiwitweigeraars zijn vaak levensweigeraars, willen zich quasi naar geestelijk gebied opstijgen, voor de realiteiten te vluchten, vooral echter voor zichzelf. Het Paradijselijk Natuurlijke-Systeem laat dit niet toe en bestrijdt alle zwakke plaatsen in het lichaam en de geest, alles komt met en met aan het licht en moet nog eenmaal doorleefd en overwonnen worden.
Het is net zoals bij de psychotherapie, alleen met dat verschil dat hier de lichamelijke kant ook gesaneerd wordt, en waarmee tenslotte pas dan een werkelijke verbetering en genezing verkregen kan worden.
Er is een soort van fundamentele wet, die ongeveer zo luidt: “Ieder vergift, iedere onnatuurlijke stof, ieder materiaal dat in het lichaam kwam of daar aangericht werd, moet ook weer er uit of gerepareerd worden.”
Voor iedere tegennatuurlijkheid moet ooit geboet worden, en er zijn geen truuks om de onaangename gevolgen van de overtredingen te omzeilen. Het is ook niet raadzaam om zich bijvoorbeeld “homeopathisch” of zich op andere wijze onmerkbaar “van giften te ontdoen.” De enigste echte mogelijkheid van duurzame sanering resp. vrijheid van pijn, resulteert zich daarom vooraf allereerst in de vermindering en minimalisering van alle schadelijke invloeden. Eerst de roest verwijderen, en dan niet meer in de regen laten staan.
Eerst volwaardig eten en natuurlijk leven, en dan liefst niet meer in de gifwereld terug gaan.
Vraag: Je gebruikt ter ontgiftiging toch vooral ook de rauwe melk als ik het juist begrepen heb?
R.: Dat is juist. In de melk van dieren en ook die van mensen zitten talloze micro-organismes (bacteriën en virussen,etc.) die in staat zijn om zelfs de meest onnatuurlijkste technische vergiften (synthetische, uitlaatgassen van auto’s, industriële uitstoot, etc…) te “pakken” resp. af te breken. Diegene die gelooft dat hij reeds “clean” is, en zich al stiekem voor een halfgod houdt, die moet maar eens naar de verse lucht en zon hier komen en ons programma aan volwaardige rauwkostvoeding met al zijn aandeel aan rauwe melkproducten volgen. Pas onder zulke voorwaarden komen gewoonlijk de omvormingsprocessen en innerlijk geestelijke processen op gang, die ik voorheen bedoelde.
Vraag: Kun je jouw theorie over de melk bewijzen?
R.: Reeds in het begin van mijn rauwkosttijd ongeveer 12 jaar geleden, hoorde ik van projecten ter sanering van dioxinevergiftigde afval door kaas bacteriën. Destijds werd het me al langzaam duidelijk waarvoor de melk goed is, en hoe erg dat ze tegenwoordig ten onrechte veroordeeld wordt en bij alle zieken een slechte naam gekregen heeft. Men moet echter begrijpen dat ziektes reinigingsprocessen zijn, het zijn ontgiftigingsprocessen en regeneratieprocessen, en vele daarvan zijn alleen door melk uit te voeren! Dat is, diegene die de melk weglaat die hoopt bepaalde gifsoorten in zich op, wiens aanwezigheid deze weg tot gezondheid (via ontgiftiging) niet meer zonder problemen pijnloos mogelijk maakt. Daarom hebben al die vergiftigden zulk een panische angst voor rauwe melk. Ze komen er snel achter, hoe hun gifdepots daarmee aangegrepen worden, vluchten voor de “ziektes” beter gezegd de regeneratie, en begaan vooral de onhoudbare fout, de domheid, de melk voor hun symptomen verantwoordelijk te maken. Reeds hele naties verstoppen zich tegenwoordig al voor de ontgiftiging via rauwe melkproducten (bijvoorbeeld Amerika), en komen er bepaalde hygiënische mensen en voor-bacillen-paniekmakers zoals nog in de tijden van Pasteur, (alle schuld aan de zelfvergiftiging) de micro-organismes (in melk, eieren, en honing, etc.) de schuld te geven. Zelfs de juiste stelling van Pasteur destijds, “Le microbe, e’est rein, le terrain, c’est tout”, willen de verslaafde burgers en de voedingsmiddelen al niet meer horen. Tegenwoordig waar de vervreemding van de mensen van “Moeder Natuur” nog verder voorwaarts gerukt is, begaat men op sommige plaatsen de grote misdaad om de bevolking de rauwmelkse voeding door verbod te onttrekken.
Ik bedoel hier niet dat in het algemeen alle vergiftigden meteen rauwe melk zouden moeten krijgen. Het is volledig in orde als artsen in bepaalde gevallen de hoogvergiftigde afraden om melkproducten te consumeren. Omdat ze het tenslotte reeds bij het minst geringste uitscheidingsproces zouden begeven, zou het raadzaam zijn om eerst eens alle andere voorwaarden te verbeteren, voordat er therapeutisch met melk kan worden. Het is daarentegen een enorm grote misdaad om ook de gezonde mens het drinken van natuurlijke melk te verbieden.
Het is voor mij hier niet mogelijk om alle argumenten voor de consumptie van melk op te noemen, en moet ik verwijzen naar mijn ander geschriften, echter is het voor mij eigenlijk een onding om überhaupt over zoiets te spreken, dat eigenlijk voor iedere half normaal denkende burger al duidelijk zou moeten zijn. De wereldgeschiedenis kent wel geen enkel volk dat van mening was dat men moedermelk van mensen of dieren vóór de consumptie er van zou moeten afkoken. Zo iets idioots kan alleen in de 20ste eeuw ontstaan onder volledig van het natuurlijke leven afgekeerde en vervreemde mensen.
Door de pasteurisatie van melk en het weghouden van rauwe melk konden en kunnen in ieder geval hele volkeren in ziekte, ellende terecht komen en juist in de beschaafde centra vallen, omdat daar juist de melk ter uitleiding van technische vergiften onontbeerlijk is. Ik ben er van overtuigd dat een groot deel van decadentieverschijnselen in de steden door rauwe melk opgehoven zouden worden, en zelfs pas door het weghouden daarvan ontstaan zijn.
In de geest van de betroffene kweekt de onttrekking van natuurlijke rauwe melkproducten en andere natuurlijke eiwitvoeding overigens datgene wat we “hartdood” of “emotionele koude” noemen. Melk is van een hoger standpunt uit bezien “liefdesvoeding”, dus voeding die aan een act der liefde (het melkgeven) is gekoppeld, en van zeer hoogstaande levende wezens stamt. Daarom moet men de melk met betrekking tot de waarde en verteerbaarheid er van hoger stellen dan van voeding van plantaardige afkomst.
Vraag: Kloppen dan al die waarschuwingen – vooral voor de consumptie van koeiemelk – dan maar gedeeltelijk? Zijn daar in absolute misverstanden?
R.: Ik moet daarin wel ook enkele negatieve punten noemen, die vooral bij datgene wat tegenwoordig aan (koeie-) melkkwaliteit op de markt komt, niet altijd aan te bevelen is.
We weten alle dat de tegenwoordige manier van het houden van dieren en de voedering van koeien nauwelijks nog iets te doen heeft met natuurlijkheid.
Natuurlijk worden de houders van dieren ook door de wetten en dwangmaatregels, zoals ook door verdere voorschriften van overheid en hygiënische mensen gedwongen hun dieren tegennatuurlijk te houden. Zo is er bijvoorbeeld een dwangmatige enting, een verbod voor het s’winters buiten laten lopen van de dieren, en wordt het voer met onnatuurlijke stoffen (kunstmatige vitamines, “proteïnes” uit de verwerking van dierkadavers, uit visfabrieken, etc…) vergiftigd, zodat dwangmatig zogenaamde ziektes of epidemieën ontstaan, die de farmaceutische industrie dan weer verplicht met vaccinaties en medicamentenvergiften weet te bestrijden. Er worden daarbij verschrikkelijke afschilderingen van gevaren uit de koeienstal gepubliceerd, zoals ongeveer bij de gekke koeienziekte, of vroeger de tuberculose, of bij het ei de veel aangehaalde salmonella-bacteriën. Natuurlijk wordt verzwegen – misschien weet men het ook niet beter - dat al deze “epidemieën” juist de vergiftigingsfenomenen van tevoren verstrekt gedenatureerde voeder zijn, en/of ook als gevolg van onnatuurlijke gevangenisachtige houding er van zonder verse lucht of zonlicht. Als er tegenwoordig zelfs vegetarische levende herkauwers per voedermiddel verwerkte dierenkadavers – natuurlijk van te voren “kiemvrij” en “steriel” verhit en daarmee tenslotte volgens de openbare algemene verkeerde opinie ongevaarlijk gemaakt werd – ondergeschoven wordt, ja dan hoeft men zich over catastrofale gevolgen bij het gedrag en gezondheid van dieren niet te verwonderen. Als de mens dan toch al die gevolgen van het breken van alle wetten tenslotte dan ook nog via de kookpot consumeert, dan kunnen de negatieve gevolgen daarvan hoogstens periodiek onderdrukt worden en niet duurzaam vermeden.
Als nu diegene die de dieren dit of dat leed in de vorm van dwangwetgeving of verkeerde houding er van + verkeerde voedering aandoet, via de melk zijn misdaden zelf zou moeten opdrinken, dan zou de kwestie nog enigszins rechtvaardig zijn, maar jammer genoeg zijn er een reeks van consumenten in de voedingketen aangesloten die noch van het houden van dieren of de voedering er van enigerlei invloed kunnen hebben, en ook der verdere verwerking van de melk tot de verbruiker er van niet voldoende overzien en controleren kunnen. Het is een illusie om te geloven dat de moderne melk in kaasfabrieken verder verwerkt,… aan al onze behoeftes tegemoet zou kunnen komen. Zelfs rauwmelkse producten kunnen bijvoorbeeld uit bactofugeerde, “bacteriën geslingerde” of gecentrifugeerde melk gewonnen worden zijn, metaalzouten geconserveerd lebstremsel en gejodeerd keukenzout bevatten, en ontelbare verder toevoegingen en mishandelingen hebben ondergaan waarvan u geen weet heeft, maar ook daarvan tandpijn, etterige abcessen of bronchiale catarre, “bad feelings”, etc…. kunt krijgen.
Daarbij komt dan vaak ook nog het onvermogen van de eindverbruiker om de melk juist te behandelen, te verzuren of te verkazen, en met ander voeding te combineren. Niet alles is daarom in het algemeen te wijten aan uw vergiftdepots en de uitscheidingen er van.
Er worden dus een reeks van “verkrachtingen” met de melk en de producten er van uitgevoerd, waarvan werking er van voor de overgevoelige mens nauwelijks nog tolerabel is. Afgezien daarvan dat in Duitsland, Holland of België wel nauwelijks nog een natuurlijk gehouden koe te vinden is, moet men echter in het algemeen bij de koemelk ook nog bedenken dat de melk van deze grote dieren niet helemaal optimaal op onze lichaamsbehoeftes en de vertering zijn afgestemd. Deze melk is natuurlijk wel verteerbaar, maar kunnen er bij het eten van grote hoeveelheden verse kaas of kwark toch wel eens overbelastingen voorkomen (ook bij verkeerde combinaties met verse melk). Menige verse jonge rauwkosteter probeert tenslotte in het begin net zoals een verslaafde junk zich met eiwitconcentraten vol te stoppen. Het kan zijn dat zijn lichaamssysteem uitgehongerd is, en hunkert naar natuurlijk levend eiwit. Echter de gelijktijdige opname van bijvoorbeeld eieren, kaas en graan, kan juist bij de “beginner “ toch af en toe een soort van onpasselijkheid uitlossen, die maar indirect te wijten is aan de gewoonlijke uitscheidings- en eiwit-uitwisselingsreacties, maar allereerst dan en daarom ontstaat, omdat het verteringsapparaat overbelast is, stil staat, staakt, de dingen te lang onverteerd blijven liggen.
Het blijft natuurlijk de vraag waarom juist en alleen de beginners (de zwaar vergiftigden) daarmee problemen hebben? Diegene die daar niet weet hoe hij zich behelpen kan, die kan ook ondanks rauwe- en gezondheidskost soms enkele dagen op bed komen te liggen met een etterige neus of een dikke wang, totdat hij misschien met hulp van ananas of papaja, zuurkool of melkzuur gefermenteerde groente, goede wijn, zure salades, vruchtenvasten, etc, zijn gegeten voedselpakket kan verteren. Bij tandpijn zal hij zich met liefst veel groene voeding, het weglaten van zout, honing, azijnsoorten, etc… met matig eten kunnen helpen. Meestal werkt al het weglaten van in de winkel gekochte niet zelf gekweekte (kunstmest-)voeding al wonderlijk. Acute tandpijn kan met een beetje olie, dat minstens 15 minuten tussen de tanden en wang heen en weer bewogen wordt verminderd worden, tot de uitscheidings- resp. gebreksfase van het lichaam opgehoven is en de pijnen ophouden (meestal na de vertering).
Ik weet dat zulke dingen voorkomen, en dat de (verslaafde) mens zich niet verstandig of matig gedraagt, ook niet op en met de rauwkostvoeding. Er worden ook altijd weer eindeloze vragen over het eten, naar het hoe en waarom gesteld. Moet dat nu zijn? In het algemeen geldt: diegene die melk, eieren, kaas, graan, honing, wijn, en ander dergelijk voedsel vermijdt, diegene die zulke dingen niet goed bekomen, die is oftewel
a) overeenkomstig vergiftigd, psychisch geblokkeerd, onwillig zich te veranderen….
b) of die is niet in staat de vereiste kwaliteit te verkrijgen, te verbouwen, en/of
c) niet in staat om juist te combineren, toe te bereiden, een goede maaltijd samen te stellen.
Natuurlijke aanbouw en toebereiding van de voeding zijn eigenlijk verloren gegane kunsten, die door iedere aspirant tegenwoordig opnieuw geleerd worden moet. Juist daarom heb ik deze geschriften geschreven en mijn ecologische praktische levensschool en geestesschool gesticht.
dank je voor dit interview.
Waarom de meeste voedingsprogramma’s en diëten in de praktijk niet werken.
Dit zeer uitgebreid thema kan voor ieder voedingssysteem apart nauwelijks in één enkel boek besproken worden. Ik wil echter proberen de belangrijkste punten en praktijken en ook de meest voorkomende fouten bij nieuwere voedingssystemen en diëten analyseren, zodat de werkingswijze van onze methode beter zichtbaar wordt en om vooral die fouten die de positieve werking op de paradijselijk natuurlijke voeding zouden verminderen en een succes in het algemeen vraaglijk maken, om die reeds in het begin te kunnen vermijden. Als de omschakelende beginneling zich in het begin meteen al in de verkeerde richting opstelt, dan is die na enige tijd volgens onze ervaring minder in staat zich nogmaals te gaan veranderen, dan de nieuwe met ons rauwkostsysteem beginnende rauwkosteter.
We zouden moeten weten dat de mens wat betreft zijn lichaam onderhevig is aan een volgens exacte regels functionerende natuurlijke orde – zijn geest staat onder een overeenkomstige orde – hij is dus quasi een stuk natuur of zou dit moeten zijn, en dat iedere verstoot tegen deze natuur – of orde van God – negatieve gevolgen heeft, hebben moet. Dat was al altijd zo en zal altijd eeuwig zo blijven, egaal of zich de mens daar aan houdt, er naar schikken kan, of niet (dat is geen probleem). Het wordt echter kritiek met de mens vooral nu tegen het einde van het industrieel tijdperk (waarvan wij momenteel – hopelijk - de laatste fase van moeten doorstaan), omdat zich de mensheid intussen zo ver van deze natuurlijk gezonde levens- en voedingswijze verwijderd heeft, omdat namelijk nu meer hun algeheel levenssysteem, alle denken en handelen, het produceren, dermate ontspoord is, dat een weg terug naar de genezende schoot van Moeder Natuur alleen al daarom helemaal niet meer begaan kan worden, omdat deze weg, dit natuurlijke leven en -eten helemaal niet meer bekend is, geen bestanddeel meer is van de volkskennis. Vanuit de onnatuurlijkheid, de decadentie, is de kennis, de erkenning van de natuurlijke weg, alles goede en ware van de ze schepping, niet meer bereikbaar, niet meer te volbrengen. Men kan de hele civilisatie als een soort van epidemie bezien, als een verslavend middel, “een drank om te vergeten”, als een “eenrichtingsstraat”. Diegene die er eens in verstrikt is geraakt, komt er dan tenslotte ook niet meer via alle vlijtige onderzoekers en alle wetenschappers en professoren tezamen uit. Alles onderzochte, ja bijna dezelfde aftakkingen en vervalsingen, en het resultaat uit onderzoeken van “wetenschappelijke materialisten” schijnt weliswaar binnen een bepaalde (verslavings-) kring als plausibel en “zeker” te zijn, maar begint echter al snel te wankelen als de mens terug gaat naar de natuurlijke kring.
Zo heeft men bijvoorbeeld diverse diëten of eetculturen ontwikkeld, waarmee slankheid, fitness, symptoomvrijheid of zelfs gezondheid mee bereikt zouden moeten worden. Een tijdlang schijnt alles goed te gaan, maar dan is de “kuur” opeens niet meer vol te houden, het slankzijn gaat dan over in het afmageren, het uitteren, de “fitness” wordt een opgefoktheid, de gezondheidszoeker wordt tot fanatieke gezondheidsapostel die zijn kwestie met alle kracht probeert te verspreiden maar die daarbij echter vaak een levend afschrikwekkend voorbeeld van zijn dieet of voedingswijze geworden is. – Een ding moet duidelijk zijn: diegene die zijn voeding verandert, die verandert ook zichzelf. Datgene waaruit iemand zijn lichaam opbouwt werkt beslissend uit op zijn algehele wezen, ja zelfs op de ziel. Er is een directe samenhang, een exacte overeenkomst tussen lichaam en ziel, ook als het tegenwoordig bij vele mensen zo schijnt te zijn als zou de psychische toestand niets met de voeding te doen hebben. Het uitschakelen van negatieve invloeden uit de omgeving en de voeding functioneert echter maar zo lang als dat het individuele organisme zich daarvan kan blijven behouden, zich kan reinigen, toxische stoffen uit te scheiden, zolang een bepaalde oververzadiging aan gedenatureerd eiwit (dierlijk vlees) de betroffenen in een toestand van schijnbare robuustheid en kracht houdt – waarbij het zich in werkelijkheid echter maar alleen maar om desensibilisering handelt zolang dus de samenwerking van allerlei verslaafde middelen, de medische kunst resp. – methodes lukt, een regeneratie van cellen en de daarmee samenhangende uitscheidingen van toxische stoffen en het oude verbruikte deficiënte celmateriaal te onderdrukken, de verslaafde burger in zijn tegennatuurlijke milieu te behouden.
Het wordt altijd meer zichtbaar dat de “geciviliseerde illusie” altijd moeilijker overeind gehouden kan worden hoe verder dat mens en milieu van de natuurlijke basiswetten verwijderd staan. De inzinkingen van zelfs de meest “dynamische” succesvolste mensen in maatpak en stropdas met Mercedes en aktenkoffer, treden steeds vroeger op, de medische kunst is echter ondanks alle inspanningen om “te onderzoeken en vooruitgang” te boeken altijd machtelozer als het om het uitstellen van deze situaties tot tenminste de pensioengerechtigde leeftijd gaat. Überhaupt is reeds nu al een bepaalde oplossing van de orde en functiemogelijkheid in vele centra te beleven. Als er niet krachten via het buitenland nageschoven worden, zouden de gebreken veel duidelijker geworden zijn. Het is bijvoorbeeld bekend dat grote delen van iedere stadsbevolking na enkele generaties niet meer in staat zijn om zich voort te planten, van andere gebreken wil ik hier niet spreken. De werkingen van decadente voeding en technisch milieu laten bijvoorbeeld scholieren als analfabeten resp. psychische kreupelen uit de scholen komen, deze bevorderen alle denkbare slechte eigenschappen en onderdrukken de goede. De muzikaliteit bijvoorbeeld kan onder bepaalde voorwaarden gewoon nauwelijks meer ontstaan. Maar wat heeft dat alles met dit boek te doen, wat wil ik daarmee zeggen?
Het gaat er precies om duidelijk te maken dat ook de graad van vervreemding van natuurlijke levensverhoudingen op de negatieve rekening van onze gezondheid geboekt wordt, en dat met uitsluitend de verbetering van onze voeding nog lang niet alles bereikt is wat er veranderd moet worden. – Zekerlijk zal nu menige lezer geloven, dat hij nu eenmaal alleen al door zijn baan, de dwang van het geld, de familie, etc…(iedereen is op vele manieren vastgeketend) volgens precies die omstandigheden waar aan zijn tehuis gebonden is, en niet anders kan. – Wel, ofschoon er wel zekerlijk wat redenen voorhanden zijn, meteen uit deze centra te vluchten en alles tegennatuurlijke en wat tegen de natuurwet is te vermijden, wil ik u desondanks niet van daar weg jagen, maar u laten zien hoe het misschien ook daar, inhet allereerste begin nog zo goed en slecht als het maar gaat, mogelijk is om een natuurlijker leven te ontwikkelen.
Hoofdfactor: de lucht die we inademen:
Een mens ademt per uur ongeveer 1 kilo lucht in. Daarmee avanceert de lucht tot een behoorlijk belangrijke voedingsfactor. Het is vele mensen bekend dat er in de steden een slechte lucht is om in te ademen, en die met ontelbare schadelijke stoffen belast is en via de longen hun lichaam vergiftigt. Er zijn echter maar weinig mensen die weten dat de kamerlucht die dus in afgesloten ruimtes – vooral tijdens de periode dat de verwarming aan staat – een nog schadelijkere samenstelling heeft, en volgens onze definitie onder de term “dode voeding” valt.
Ongeveer hetzelfde geldt evenzo voor de lucht in afgesloten (vracht-) auto’s, die vooral als ze nieuw zijn, of met een katalysator voorzien zijn, nog een verder palet van supervergiften presenteren.
Bijzonder belang moeten we ook geven aan de slaapkamerlucht. Als er zelfs niet eens s’nachts goede lucht ingeademd wordt, dan is herstel en regeneratie van ons lichaamssysteem nauwelijks mogelijk. – U zou dus op volgende voorwaarden moeten letten als u succes wilt hebben met ons systeem:
Arbeidsplaats, omgeving:
Altijd voor verse lucht zorgen, indien mogelijk in de buitenlucht werken. Onnatuurlijke luchtjes en uitstootgassen, ook cosmetica en kooklucht, etc… liefst zo veel mogelijk of geheel vermijden.
Ook zichzelf – uitgezonderd bij hardnekkige vervuiling – alleen maar met water wassen, en het haar bijvoorbeeld met ei. Principieel alleen maar datgene aan het lichaam toelaten wat volgens onze definitie als levendig-natuurlijk aangeduid kan worden.
Woning:
Best op het land leven. In druk bewoonde omgevingen zijn hooggelegen woningen en huizen wat betreft de lucht beter. Liefst zo veel mogelijk in open woningen leven, op het balkon, of onder open raam slapen.
Opmerking: Geintoxiceerde vergiftigde mensen hebben angst er voor dat ze een “verkoudheid” zouden kunnen krijgen. Een verkoudheid is echter een natuurlijke reinigingsreactie van een belast lichaam, waarmee het beginnen kan als men het eindelijk weer goede gezonde lucht om te ademen geeft. Indien u zich er aan verweigert de verse lucht te laten werken, dan accumuleert zich uw vergiftigingstoestand, en u zult er tenslotte met een veel zwaardere ziekte er uit komen.
Vervolg tekst: S’nachts liefst zonder kleren slapen, zodat ook de huid de uitscheidingsfuncties kan overnemen (luchtige dekens gebruiken, natuurlijke slaapplaatsen inrichten. Diegene die maar weinig geld heeft, die kan zich het best een stromatras naaien – pas daarbij wel op voor uitstekende sprietjes). Tijdens de slaap zou de neus vrij moeten kunnen ademen, en niet onder de deken verstopt mogen worden (anders ademt men zijn eigen uitscheidingen weer in). Overal er op letten dat er geen stof ligt.
Er is natuurlijk niets beters dan onder de blote hemel te slapen. Onder een boom is het altijd nog een betere slaapplaats dan in de nabijheid van elektrische apparaten, tussen betonmuren, of leidingen etc.
Kleding:
Er zou geen knellende, maar los zittende luchtige kleding uit natuurlijk materiaal gedragen moeten worden. Als er geen natuurlijke materialen beschikbaar zijn, dan zou er de voorkeur moeten worden gegeven aan oude gedragen kleding. Liefst alles natuurlijk wassen. De wasmiddelresten op kleding en beddengoed minimaliseren (wassen met maar weinig zeep – tegenwoordig zijn er ook biologische wasmiddelen verkrijgbaar bij uw natuurwinkel). Men zou best geen hoofdbedekking of shawls dragen. Laat lucht aan het lichaam komen (zolang de lucht goed is, anders met natuurlijke huidverse-preparaten (oliën, room/kwark, vethoudende vruchten, etc…) inwrijven zodat er via de poriën maar weinig opgenomen kan worden. Bij grote belasting van de lucht eventueel beschermende kleding uit leer dragen. Indien de belasting van onze lucht nog slechter zou zijn of worden, dan moeten we gaan denken aan filterende ademluchtbescherming.
Er zou geen sieraden van metalen soort gedragen mogen worden. Alle metalen vooral in het bereik van het hoofd zouden er van verwijderd moeten worden gehouden. – Ik wil u hier niet ontmoedigen of overbelasten maar mag ik toch nog wijzen op het belang van het verwijderen van implantaties, vooral ook van tandvullingen. Uw lichaam, en ook uzelf kunnen de hele natuurlijke weg alleen maar dan gaan en vinden als u bereid bent alle onnatuurlijke delen uit het lichaam te elimineren.
Stralingsbelasting reduceren:
- Voorbeelden voor E-smogwaardes: Wettelijke grenswaardes (sinds jan. 1997 in Duitsland)100 Mikrotesla (vroeger 400) en 5 kilowatt per meter (voorheen 12) bij langer verblijf in deze velden.
- Bronnen: Stofzuigers, computers, televisies (ook op standby-stand), koelkasten, telefoons, radiowekkers via netstroom, HiFi- apparaten, dimmers, trafo’s, (bijvoorbeeld in de energiespaarlampen, TL-buizen, etc..), halogeenlampen, elektrische kabels en leidingen (bijvoorbeeld spoelen, elektriciteitskasten, babyfoons, elektrisch verwarmd kussen, microgolven, elektrische vloerverwarming, elektrische verwarmingselementen, snoerloze telefoons, Handy’s, antwoordapparaten, etc.
Enkele cijfers:
Dimmers of halogeenlampen: per stuk 1.05 MT
Lamp of HiFi-apparaat: per stuk ca. 1 MT
Televisie: 2 MT
Dicht bij het apparaat: 50 MT
E-wekker: 2, 25 MT
Magnetron: bij 3 cm afstand tot 200 MT
bij 30 cm afstand tot 8 MT
Elektrische oven: 50 MT (kort bij de oven).
Er zijn apparaten voor het opmeten van zulke waardes, die ook bij vele bouwbiologische buro’s uitgeleend worden. Hier in dit lijstje noemde ik ook enkele stralingsbronnen binnen uw huis. Uiterst sterke velden van buitenaf komen van hoogspanningsleidingen, trafo-centrales, straatlampen, elektrische tram / metro, zenders, radarinstallaties, etc. Zulke installaties etc. kunnen behoorlijk sterker belasten dan die van binnenshuis. Er zijn onderzoekers die zich succesvol met het afschermen van zulke stralingen bezig houden (bijvoorbeeld Werner Hengstenberg / Endotronic GmbH in Siggen / Allgau, Duitsland). Indien het echter niet lukt om zich daarvoor te kunnen beschermen, dan wordt het lichaam daardoor quasi in een aanhoudende stress verzet, de diepe ontspanning tijdens de nachtrust kan zo niet plaatsvinden, er treden bekende en onbekende stressresultaten op zoals nervositeit, neerslachtigheid, oppervlakkigheid, ongeconcentreerdheid, hektik, haastig gedrag, slapeloosheid, voortijdige veroudering, etc… om hier maar enkele te noemen.
Dat deze permanente blootstelling aan straling tenslotte hetzelfde is als een voortdurend latente lichaamsmishandeling, zou eigenlijk heel makkelijk te begrijpen moeten zijn. Grenswaardes zijn daarbij onzinnig en zeer twijfelachtig, vooral dan als ze opeens enkele tientallen eenheden naar beneden gezet moeten worden.
Technische apparaten stoten giftige stoffen uit, veranderen natuurlijke stralenvelden en veroorzaken stoorvelden, en zijn bij nader inzien meestal overbodig. Hier behoef ik wel nauwelijks te vermelden dat de televisie – dus het apparaat alleen al – zeer schadelijk is (niet te spreken van de schadelijke inhoud van de programma’s op zich), dat magnetrons stralingsbronnen zijn, computers liefst vermeden zouden moeten worden. Ook Handy’s, alle zendinstallaties, überhaupt alle straling van vele zenders van televisie etc., de militaire installaties (radar), etc… ontelbare onnatuurlijke technostraling treffen en verwonden ons dagelijks met hun onzichtbare stralen. Alle stroomleidingen en –bronnen, ja zelfs kunstlicht hebben negatieve gevolgen op de psyche en de gezondheid. Welke opluchting is het om ergens te zijn waar nachts alleen de maan en de sterren te zien zijn waar al deze misleidende civilisatorische wancultuur ver weg is en werkelijke rust heerst. Diegene die me hier mee begrijpt, die zal alleen al door de gedachte daar aan opluchten.
Ontzienende reizen en zich verplaatsen.
Indien reizen en ritten in auto’s etc. niet vermeden kunnen worden, dan zou u indien mogelijk de minst drukke straten berijden. Het onschadelijkste kunt u beste rijden met dieselauto’s. Diegene die het kan, die zou zich ook op het wandelen of paardrijden terugbezinnen. Er zijn tegenwoordig weer (vasten-) wandelgroepen, die door heel Europa kruisen.
Het zou duidelijk moeten zijn dat u zich verder een liefst rustig leven zou moeten gunnen. De nacht is er voor om te slapen en te rusten, en u zult misschien ook binnenkort inzien dat een gevulde agenda en al de moderne verlokkingen, verstrooiïngen, afleidingen, etc… ja, zelfs de meeste “seminaries” en “workshops”, “meetings” en “happenings”, u tenslotte niet wezenlijk vooruithelpen, maar vaak alleen maar van belangrijkere dingen in de eigen ontwikkeling afhouden. - Allereerst bedoel ik daarmee de eigen bewerking van de tuin en bodem en de opbouw van de zelfverzorging op de plaats waar u leeft, de verzorging van uw kinderen en echtgenote, het verwerven van innerlijke – geestelijke rijkdom, de ontwikkeling van uw muzikalische en handwerktuiglijke mogelijkheden, en de ontwikkeling van werkelijke verstandelijke en emotionele bindingen, zoals bijvoorbeeld door het bezig zijn met de literatuur uit die tijden waar in de mensheid nog niet in de aphilie (hartdood, begripsverduistering) in een moderne kunstwereld vervallen was, (bijvoorbeeld Schiller, Schwedenbrorg, G. von Strassburg, W. von Eschenbach, Dante, etc…). Werkelijk leven, de ontwikkeling naar waarheid en liefde voor God, laten rust vinden. Het is echter juist die ziels- en gemoedsrust die in het technische milieu, ook na alle afleidingen, reizen, etc…. verloren ging, en die ook met de geraffineerdste praktijken (bijvoorbeeld meditatie) niet terug gewonnen kunnen worden. Daar moeten we ons al richten op het ontwikkelen van een natuurlijk leven, liefst op de plaats waar we wonen, in het tuinsysteem blijven, dan komt alles beetje bij beetje van zelf.
Factor akoestische zuiverheid, contra lawaai:
Iedere natuurlijke in de natuur ontstane (ook alle dierlijke) of door natuurlijke instrumenten voortgebrachte geluiden zouden hiermee niet als lawaai aangeduid mogen worden. Ook als iemand een muziekinstrument nog niet goed beheerst, dan zou men hem hiermee daarvan ook niet mogen afhouden. Überhaupt zou ik zelfs elektronische muziek hier niet als zijnde lawaai willen aanduiden, omdat die nu eenmaal een taal van het hart is, en geen geluidsoverlast is. Het is natuurlijk iets anders met het voortdurende spervuur etc. uit de radio, in supermarkten, etc…. . Met zulke schept men tenminste een deel van het op die plaats aanwezig zijnde lawaai, en dat bijvoorbeeld de volgende negatieve gevolgen kan veroorzaken:
- Verstoring van de rusttoestand. De voorwaarde voor de scheppende ontwikkeling van, kracht en levensvreugde.
- Haast, opgefoktheid, vlucht voor zichzelf, hektik, etc… zonder echter daardoor iets te winnen of te leren. Men heeft geen tijd meer voor zichzelf, voor de kinderen, voor alles goede.
- Gezondheids-, zenuw-,…… hartaanvallen, angst voor de rust, voor het alleenzijn, voor bezinning, ….
- G, Schwab zegt er over: lawaai doodt de geest, verjaagt de bezinning, verhindert inzichten, laat het hart verdrogen en put de hersenen uit. Maakt mensen leeg, verdrinkt de kracht, de goedheid, de liefde, vermindert de intelligentie, vernietigt de individualiteit en de persoonlijkheid, is de aanzetter van de grote massa, is kenmerk van barbaars gedrag en domheid, vernietigt het gevoel en geweten, snijdt de mensen af van hun innerlijke wereld, van het menszijn en van het werkelijke leven, en verbindt zich met het algemene wereldse rumoer van buitenaf.
“Stilte is de oorspong van alle goede dingen”
“Rust is de wieg van de goede daad.”
Opmerking: Hier moet ik nog iets aan toevoegen. Volledige rust is evenzo niet draaglijk. Planten groeien onder absolute voorwaarden van stilte maar zeer slecht. Ze hebben vooral het gezang van vogels nodig, de stem en muziek van liefdevolle mensen en dieren, om zich quasi niet alleen te voelen, voor iemand te bestaan. Natuurlijke harmonische muzikanten zijn voor ieder natuurlijk systeem zeer waardevol. Rust moet toch echter eerder als vrede in de ziel en natuurlijke harmonie gedefinieerd worden. Natuurlijke systemen kunnen zeer leervolle en arbeidsrijke plaatsen zijn. Het is niet haar levensdoel om niets te doen.
Vervolg tekst: Een van de hoofdredenen waarom veel voedingssystemen in de praktijk falen ligt in de onwetendheid of miskenning van alle hier beschrevene negatieve begeleidende toestanden. Als er nu eenmaal al te veel storende bronnen blijven bestaan, dan kan er door de beste voeding alleen maar een verlangzaming van het gezondheidsverval bereikt worden, echter niet de omkering naar duurzame en werkelijke regeneratie.
Een verdere klemmende schoen in de vooruitgang inzake gezondheid is, dat de hele wereld er voortdurend er op uit is om ziekte te vermijden. Iedereen probeert “ziekelijk” zijn vergiftigingen te verstoppen, zijn zwaktes te bedekken, en wil graag inzinkingen, ontgiftigingen, gewoon ziekte in het algemeen altijd algeheel te vermijden. Dat kan op lange duur niet goed gaan, het kan niet het doel van onze regeneratieve voedings- en levensmethode zijn, omdat zo niet werkelijk genezen of verbeterd wordt, maar juist integendeel, de genezing (die tenslotte via ziekte en ontgiftigingslijden verloopt) alleen maar verhindert of naar een latere datum verzet wordt. Ieder ingedrongen vergift, ieder gedenatureerd voedingsmolecuul zou en moet weer er uit geleid worden als we ons werkelijk verbeteren willen.
Er is echter een verschil in bereidheid om te regenereren bij de mensen waarbij opvalt dat de bereidheid van het overwinnen van de oude mens bij werkelijk religieuze mensen (ik bedoel hier niet kwezels, de schijnchristenen, charismatici, de religieuze ijveraars,….maar meer eenvoudige bescheidene eerlijke mensen) en opname – resp. leergierige mensen wezenlijk groter is. Waartegen de zelfzuchtige gewone egocentrische mens, bezeten van wereld-geld-macht, in het “duister van zijn eigen inzicht en omvang”…gevangene grote groep der geciviliseerde mensen daar weinig neiging ter vrijwillige verandering en verbetering naar de natuur en goddelijke wil laat zien (de tegenwoordig nog eerste zijnde, kunnen daarom aan het einde van de tijden werkelijk alleen maar nog de laatste zijn!).
De verbetering van de gezondheid is dus ook een kwestie van de ontwikkeling en opvoeding van positieve karaktereigenschappen, zoals omgekeerd het overwinnen van negatieve kenmerken, waarvan de basis in lichaam –ziel- geest-systeem van een mens nu eenmaal ook door datgene wat ik het best met de naam “decadentiekost” omschrijven kan, geschapen wordt.
De oorzaken van decadentie als gevolg van de civilisatie.
Ieder gedenatureerde dode tegennatuurlijke stof, die door het lichaam opgenomen wordt, schept de latente basis voor een karaktergebrek en bewerkt een ontwikkelingstop, verval, veroudering, zo vlug als de aangerichte schade niet meer opgehoven kan worden, de reeds deficiënte cel niet meer vernieuwd kan worden. Hier in is dan ook de reden te zien, zo kan men eindelijk begrijpen waarom zich de mens in de industriële landen tot een zulke nooit echt er geweest zijnde innerlijk-geestelijke, zoals ook lichamelijke erbarmelijkheid en decadentie moest ontwikkelen - vooral tegen het einde van de 20ste eeuw, en waardoor de ontsporing van de ver van de natuur afstaande synthetische wereld zich op- en uitbouwt. Men moet eindelijk begrijpen dat er geen werkzame middelen zijn “tegen” al die vergitigingsaanvallen op het menselijke organisme. Men kan met de bekende algemene methodes alleen maar de inzinking verschuiven, die kunnen echter wel via “kanker”, “Aids” of anders genoemd om zo gruwelijker optreden. Zelfs dan als het met de bekende methodes zou lukken om de mensen ondanks zijn verkeerde gedrag symptoom- en straffeloos te behouden – voor een bepaalde tijd -, dan zouden er zo uiteindelijk met om zo grotere waarschijnlijkheid genetische schade in het erfgoed terug blijven. Men moet bedenken bij alle medicamentaties en medische ingrepen, dat die procedures de patiënt al ver van zijn exitus reeds tot ziele-kreupele, tot gebroken schijnexistentie, tot een medicamenten afhankelijke verslaafde, quasi tot een “levende dode” laten leven, hem tot een van de vele ondeugdelijk voor het leven zijnde ziektegevallen laten worden, dat onder reële natuurlijke voorwaarden niet meer de geringste overlevingskans meer zou hebben.
Hoe kan men nu werkelijk genezen, wat zijn nu de werkelijke geneesmiddelen?
Werkelijk genezen en compleet wordt de mens alleen maar dan als het hem lukt de tegennatuurlijke schadelijke invloeden verregaand te ontkomen. Onder werkelijke geneesmiddelen zouden we hier alle werkelijk totaal goed verkregen voeding kunnen begrijpen, zoals ze hier in dit werk beschreven staan. Als het om de reparatie en de regeneratie van lichaamscellen gaat, dan wordt vooral die voeding belangrijk die volwaardig en proteïnehoudend genoeg is, om nieuwe lichaamscellen op te bouwen (eiwitvoeding: zaden en granen, rauwmelkse producten, eieren, etc…) iedere maaltijd moet daarbij optimaal zijn samengesteld en goed verteerbaar toebereid zijn, zodat het lichaam werkelijk complete bouwstenen daaruit kan ontwikkelen.
De meeste voedings- en dieetsystemen falen hier!
Waarom? Omdat ze in plaats van optimaal te combineren, te scheiden, of in plaats van voldoende verteerbaar beide via mortiers, raspen of diverse andere handbediende middelen klein te maken, toe te bereiden, geloven dat de mens een soort aap is en op zulk een ontwikkelingsnivo zou moeten en mogen eten, en leven. Er zijn daar tenslotte in de scène enkele fundamentele dwalingen van opvattingen, die zeer moeilijk recht te zetten zijn, en de oorzaak er voor leveren dat alle systemen niet voldoende functioneren, zelfs dan als ze op basis van rauwkostvoeding zijn opgebouwd. Daartoe het volgende in het kort:
De mens stamt niet van de apen af, (ik of wij tenminste niet) maar van datgene van diegene die hem geschapen heeft naar ZIJN EVENBEELD. – De schepping is enkel en alleen er op ingericht om de mens te dienen, hem met al zijn veelvoud in al zijn rijkdom te voorzien. Er is niets wat in de natuurlijke wereld voorkomt, dat nutteloos is, en dat niet het een of ander doel heeft. En er is niets wat aan voeding in de natuur voorkomt, dat via natuurlijke methoden verder verwerkt wordt of gewonnen wordt, dat niet goed zou zijn. Verboden is alleen het eten van de “Boom des Doods.” In nieuwere Evangelies werd dit omgedoopt in de “Boom van Goed en Kwaad” -, dus alle voeding van dode -, gedode soorten, waarmee alle creaties bedoeld zijn, dus alle dieren,
Opmerking: Hier breiden de reformeerders van de 20ste eeuw hun voedingslijst echter te ver uit, doordat ze ook melk en eieren, dus de door het dier geproduceerde voeding er uit schrappen. Zo werden de rauwkostsystemen altijd moeilijker door te voeren, ja, met toenemende vervuiling van het milieu en vervalsingen van allerlei soorten producten die er op de markt zijn, niet meer door te houden.
Volgens mij beroepen zich de tot vaklui opgestegene reformeerders van de laatste jaren zich hoofdzakelijk op de mensen van de “Natural Hygiëne” zoals Walker en Shelton, in Duitsland vooral op de geschriften van Walter Sommer en Arnold Ehret. Van alle mij bekende auteurs leverde Walter Sommer het meest gefundeerde werk, ofschoon ook hij het nut van de melk niet begreep. Hij leidt wat avontuurlijk het verbod van alle van het dier afstammende voeding af van de “Boom des Goed en des Kwaads”. Hij schijnt wel oudere bronnen van voor-christelijke culturen vooral van het Germanenrijk te kennen, maar is echter wat betreft de oorsprong er van in het Atlantis - oftewel de cultuur van voor de zondvloed - niet voldoende geïnformeerd. Daar werd dezelfde boom als “Boom des Doods” aangeduid. Er bestond geen versluierde beschrijving, die er later bij kwam om deze duidelijke betrekking op de dood, op vlees van dierenlijken uit te wissen. Ook werd reeds bij de aangevoerde Essenenculturen (Jesus van Nazareth) vaak met een andere persoon met dezelfde voornaam verwisseld, wiens (Esseense-) geschriften daarom op sommige plaatsen als echte evangelies gelden.
Melk zou hoog aanzien moeten hebben, en niet verboden mogen worden!
Walter Sommer sloeg zich dus door het leven met een grote hoeveelheid zwaar verteerbare en niet altijd goed op de maag liggende – en vaak ook nog dure - noten. Op grond van zijn gedeeltelijke kennis probeerde hij ook het graan te vermijden (wat hem echter niet lukte). Zeker werden er sommige ascetische levende oude reformeerders erg oud, maar we mogen daaruit niet de conclusie trekken dat we onder de tegenwoordige omstandigheden met dezelfde voeding hetzelfde kunnen bereiken. Een hoge ouderdom is bovendien niet hetzelfde als goed en juist te leven.
vervolg tekst: zoals alle door onveroorloofde middelen (straling, hitte, invriezen, centrifugatie met hoge snelheid, etc…) gedode of beschadigde (gedeeltelijk van zijn totale waarde beroofde) voeding in het algemeen, grof gezegd dus datgene wat we onder kookkost en het vlees van alle dieren verstaan.
(Zelfs bij het dierenvlees bestonden er vermoedelijk mogelijkheden ter ontgiftiging, in ieder geval ook verbetering door fermentatie. Het vlees mag echter nooit verhit of direct vers / rauw gegeten worden. Het is altijd beter om het vlees van dieren weg te laten.)
Deze definitie oftewel dit verschil, wordt door de meeste systemen niet helemaal goed naar voren gebracht. De ene verbiedt veel meer dan dat er verboden zou mogen worden (verstoot tegen paragraaf nummer 1 van ons voedingswetboek is: het is verboden om natuurlijke voeding te verbieden!). Niemand mag beweren dat bijvoorbeeld zeezout, wijn, azijn, olie, knoflook, uien, de nachtschade-achtigen, zuurkool, etc….of zelfs melk en eieren, dus de voedingsbronnen waar alle levende wezens van afstammen, die nog verder hoger ingedeeld moeten worden dan de van planten afstammende, niet goed of geheel verboden zouden moeten zijn.
Diegene die tegenwoordig, waar sowieso de flora en de fauna in hun veelvoud op een beklagenswaardig minimum zijn gereduceerd, op meer als het werkelijk verbodene afblijft, die zal met zijn verdere resterende levensmiddelen nauwelijks nog de eisen van deze tijd meester kunnen worden. Ik heb op andere plaatsen reeds voldoende de oorzaken van de melkfobieën geanalyseerd, en wil hier alleen maar nog op de onvervangbare genezende werking bij alle uitscheidingsprocessen van technovergiften zoals de uitstekende plaats er van in de wederopbouw, de regeneratie van een gezond lichaam, dus bij de celvernieuwing wijzen. Voor de rest kunt u zo goed als alle andere oude bronnen bestuderen waarin de rauwkostsystemen gepraktiseerd worden (bijvoorbeeld de Veda’s, Edda, Griekse filosofische scholen, het Oerchristendom), u zult nergens op een afwijzing van melk stoten, maar die altijd als hoogwaardigste voedingsbron aangeprezen vinden. Alleen maar tegenwoordig in de moderne tijd waar de hoogvergiftigde verslaafde burger een “correctie” van hun desolate lichaam- en celtoestand, een reiniging proberen te vermijden of te ontkomen wilt, (om zich niet hoeven te veranderen, niet hoeven te boeten), kon de melk dermate een slechte reputatie krijgen.
Opmerking: Ik wil hier niet beweren dat de melk van moderne hoge prestaties leverende koeien hier deugdelijk en gezond zou zijn. Natuurlijk wreekt zich ieder fout tegen en aan de natuur ook hier, alhoewel via het beschermende organisme van de moeder (via de melk worden juist die bacteriën, virussen, micro-organismes afgegeven, waarmee de eventueel meegeleverde vergiften afgebouwd en uitgescheiden kunnen worden). Als dus het moederdier door de een of andere stoffen vergiftigd werd, dan zullen er ook de geneesmiddelen in de melk zitten die zo verder gegeven worden (op voorwaarde dat de koe niet juist daartegen ingeënt zou zijn geworden) en zo een bepaald evenwicht geschapen wordt.
Wij hadden onze steeds zeer positieve melkervaringen allereerst met geitenmelk van vrij levende dieren, en ik moet toegeven dat ik in het begin met koeiemelk zekerlijk minder goede resultaten kon verkrijgen, en dat koeiemelk nu eenmaal in de waarde er van en de vertering als drinkmelk ver onder de geiten- of schaapsmelk ligt. Het uitstekende bereik van de koeiemelk ligt echter niettemin in de productie van boter, room, kwark, en de grote kazen. Sinds we zelf een koe hebben konden we vaststellen, dat men ook met de koeiemelk “leven” kan, en dat de slechte naam er van vermoedelijk ten dele voorkomt uit de verkeerde houding en voedering. Niemand gelooft dat de melk van een koe wezenlijk anders is dan de totale som van haar opgenomen “voeding” (zoals eten, lucht, omgevingsinvloeden, etc…), en niemand kan zichzelf wijsmaken dat lijdende dieren goede melk kunnen geven. Reeds een slecht humeur en grofheid van diegene die melkt, kleurt zich in de melk terug!
vervolg tekst: Het grootste deel van de nieuwere voedingssystemen baseert zich echter jammer genoeg op dit vermijdingsprincipe van reinigende opbouwende regenererende voedingsmiddelen, met bij alle als koploper de melk. Zolang niet eindelijk duidelijk wordt dat gezondheid in het wezenlijke er van pas na en door het doorstaan en doorlijden van (uitscheidings-) ziektes bereikbaar is, floreren alle mogelijke “geneesmiddelen” en –methodes, en al de vaak uiteindelijk schadelijk zijnde -, of minstens echter ook nutteloos zijnde diëten, vrolijk verder.
Geloof alsjeblieft niet meer in de verhalen en sprookjes dat we de melk van de lammetjes en kalfjes zouden stelen. In een paradijselijk natuurlijk systeem van vrij gehouden moederdieren geven die aanzienlijk meer melk dan de jongen er van zouden kunnen opdrinken.
Zelfs voor de moeders van mensen binnen ons levens- en voedingssysteem is een enkel kind niet voldoende. Ze hebben minstens twee drinkers nodig om zich van alle melk te kunnen ontdoen. De natuur geeft steeds in overvloed!
De miskende eiwit- en uitwisselingsreactie.
Ik wil hier eerst proberen een in werkelijkheid ietwat gecompliceerd afloopmechanisme en reactie van het menselijke organisme eenvoudig te verklaren, zonder meteen alle meespelende oftewel deze voortgang hinderende parameters te moeten gaan opnoemen. “Wetenschappelijke” verklaringspogingen zijn eigenlijk niet mijn argumentatief vlak. Echter valt me jammer genoeg niets beter hier op in:
Een eiwit-uitwisselingsreactie kan plaatsvinden zo vlug als het zich in regeneratietoestand bevindende lichaamssysteem met nieuwe, goede, levendige makro-moleculen (levende-cel-bouwstenen na Pasen) oftewel door goed eiwitvoeding, die het lichaam probleemloos kan opnemen,
Opmerking: De versterkte “naar buiten bevorderende drang van oude lasten” uit het lichaam door melk, is ook gefundeerd door het daarvan in staat zijn alle mogelijke techno-vergiften via bacteriënopbouw uit het lichaam te bevorderen.
Vervolg tekst:: in voldoende wijze daarvan voorzien wordt. Zo vlug er dus goed eiwit, goede celbouwstenen in het lichaam komen, ontdoet het lichaam zich meteen van de oude cellen/oude lasten. Dit kan reeds in de eerste 5 minuten tijdens of na het eten beginnen. De uitscheiding van slijm (via bronchiën of de neus) of slecht ruikende afvalstoffen via de darm, heeft zo überhaupt helemaal niets met zogenaamde rottende, stinkende kaas en eieren te doen, die net 5 minuten daarvoor gegeten werden. – In deze korte tijd kan geen enkel ei, geen kaas rotten of beginnen te stinken – maar het is juist aan dit eiwit-vervangingssysteem van het lichaam te danken, dat het het niet-goede altijd pas dan kan elimineren, als er wat goeds naar binnen komt. Indien een eter daarentegen slecht combineert, “eiwitgebreks-rauwkost” neemt, of een bepaalde methode zoals eventueel de “gescheiden voeding” gepraktiseerd, die zijn verteringssysteem niet voldoende proteïnes en andere, beter gezegd alle essentiële voor de celopbouw noodzakelijke stoffen mogelijk gemaakt zouden hebben, dan zou dit lichaamssysteem zijn verbruikte, deficiënte oude eiwit verder moeten gebruiken. Het zou dan niet vervangen kunnen worden, de machine zou quasi verder moeten lopen met oude olie.
Opmerking: Indien dan zulk een gebreks- of “mono-” rauwkosteter ooit eens een goede portie kaas of eieren eet, oftewel een echte goede gecombineerde, volwaardige deftige maaltijd, dan moet juist hij – zoals een kookkosteter – met de sterkste uitscheidingsreacties (stank, misselijkheid, ziekte, psychopathische werkingen, etc…..) rekenen. (Daaraan kan hij dan meteen de schuld aan het eten geven).
Mijn theorieën en ervaringen daarmee, die van menigeen betwijfeld worden, kunnen makkelijk worden ingezien door verschillende observaties. Zo neemt de behoefte aan melkproducten bijvoorbeeld meteen toe als men aan omgevingsvergiften (bijvoorbeeld aan auto- en stadsverkeer, etc…) blootstaat. De eiwit-uitscheidingsreacties verdwijnen echter zo vlug als men zich volgens de begrippen van onze methode geregenereerd heeft, en zich in een natuurlijke omgeving bij natuurlijke voeding bevindt. Daar kan naar believen kaas gegeten worden, zonder dat er een naar boven komen of uitspugen van slijm nodig zou worden, of men als gevolg van een slijm op de stembanden niet meer goed zou kunnen zingen, of verdere tekens van uitscheiding of onwel zijn of ziekte vast te stellen zouden zijn. Een treffend bewijsmoment van de juistheid van onze voedingspraktijk is tenslotte ook, dat we allereerst generlei problemen met onze rauwkostvoeding hadden, en bij ons geen zuchtje verlangen naar gekookte voeding (integendeel) meer is, niemand ondergewicht heeft, uitgeput, krachteloos of impotent wordt, en dat jong en oud gewoon nu sinds meer dan 10 jaar gezond en vrij van doktors kunnen leven.
Vervolg tekst: Ook al die diëten die dus met de een of andere truuk (gescheiden voeding, mono-kost, vruchtenkost, vasten, licht/luchtvoeding, etc…) bereiken dat onder de streep te weinig eiwit oftewel levensbouwstenen worden opgenomen, laten de mens schijnbaar en voorbijgaand “gezond worden” of opleven, terwijl de dietist of vaster zich eenvoudigerwijs deze levensbouwstenen (levende macromoleculen, proteïnevoeding) tijdelijk ontzegt, de regeneratie en ontgiftigingsfuncties inleiden en oprechthouden kunnen.
De bedrieglijke conclusie bij de kwestie bestaat daarin dat tengevolge de daarbij afgedwongen reinheid van het bloed (er kunnen tenslotte dan na enige vastenperiodes of niet-voedingsdagen geen giftlasten meer afgebouwd worden, afgetransporteerd worden) zich een welbevinden instelt, de niet-eter (vastende) zich “zuiver” waant, omdat hij nu eenmaal alleen maar datgene kan waarnemen wat zijn bloed juist naar zijn hersenen transporteert. Deze lijdensvrije toestand wil hij natuurlijk daarop zo lang als mogelijk oprechthouden, hij pint zich vast op de niet-eters-technieken en neemt niet meer waar dat zijn lichaamssysteem daarbij altijd verder in een verslavings- en vergiftigingstoestand afzakt. Een ding is daarbij duidelijk: als een zulke pseudo-asceet dan met ons levens- en voedingssysteem in aanraking komt, dan komt er veel “vuil” aan het licht. Ook al de karaktergebreken zoals ook de lichamelijke ziektes komen dan parallel met elkaar naar boven, en waardoor de ontgiftiging van zulke mensen een verdomd harde en ondankbare aangelegenheid is.
Zulke cirkels treden dus min of meer bij alle restrictieve rauwkostsystemen op, die eventueel bij het vasten, bij het niet-eten (“Lichtvoeding” of bij de gescheiden kost, waarbij simpelweg zo gescheiden wordt, dat niet meer alle benodigde substanties ter assimilatie, ter celopbouw gelijktijding toegevoerd worden. (De diëtist kan zo eten, zonder dat zijn voeding ter celopbouw gebruikt kan worden - “Slankheids kuren”).
Opmerking: Zouden nieuwe cellen moeten worden opgebouwd, dan moeten alle daarvoor benodigde substanties gelijktijdig in de maag aanwezig zijn. Het gaat ons dus niet om het afzonderlijk eten van de verschillende voedingsmiddelen ter zogenaamde snellere vertering er van, maar juist integendeel, om het volwaardige combineren en verteerbaar maken van de gerechten door een geschikte toebereiding er van. Het resultaat van een snellere en zogenaamd makkelijkere vertering, dat door bepaalde scheidingspraktijken bereikt wordt, schijnt ons niet nastrevenswaardig, omdat het lichaam daarbij de voeding zonder werkelijke assimilatie naar de darmen, oftewel de uitgang bevordert. Het daarbij resulteerde slankheidseffect is een gevolg van die vastentechniek met volle buik, waarbij de gewichtsafname echter alleen door uittering tot stand komt, echter in geen geval niet – zoals wel bij ons – als gevolg van regeneratie, oftewel de uitwisseling van oude voor nieuwe cellen. Al deze diëten hebben bovendien de ongeliefde eigenschap, dat de eter er van ze maar moeilijk kan doorhouden, en ten tweede later weer zeer snel zijn pondjes weer er op heeft zitten.
Tijdens de manipulatietijd via het vasten, mono-, niet-, of lichtvoeding, voedt zich het organisme zich via de huid en vooral via de longen. Diegene die dan bijvoorbeeld auto rijd, die in steden of kamers, in “dikke lucht“ verblijft, dwingt zijn lichaam teneinde te overleven, beter gezegd teneinde te sterven, tot opname van de daar in zittende giftstoffen. Zulke mensen zijn op zijn allerlaatste nauwelijks beter er aan toe dan een drugsverslaafde in het eindstadium. Ook als ze zich door verkeerd begrepen bijbelse- of esoterische teksten al bijna als held of heilige voorkomen, dan zijn ze bij verre toch verder niets anders als leeronwillige innerlijk verstarde, verouderde en verkrampte giftlucht-verslaafden.
Als zulke mensen in natuurlijke omgevingen of systemen komen, dan voelen ze zich daarin niet werkelijk goed. Ze verschansen zich gewoonlijk allereerst in gesloten, luchtdichte, onnatuurlijke huizen, die ze geheel in tegenstelling tot de zelfvoorzienende systemen, snel en ijverig opbouwen, als ze nog niet voorhanden zijn, in woonmobielen of in verstikkende tenten. Andere bedrijven als gekken prestatiesport (zodat het lichaam zich tengevolge van de overmatige inspanning niet kan reinigen) of de een of andere tegennatuurlijke arbeid. Men houdt zich gewoonlijk bijna uitsluitend met dode materialen bezig, verspijkert, verschroeft en betonneert de wereld verder dicht met planken en betonblokken. Zolang deze mensen in de natuur zijn, dan hebben ze gewoonlijk een slecht humeur. Pas dan als ze weer in de stad komen en in een stinkende auto zitten, in de supermarkt slenterend inkopen kunnen doen, of in het café zitten (de beroemde “uitzonderingen”), dan voelen ze zich weer goed, en bloeien zulke “pseudo-rauwkosteters” weer op!
Ergo: Diegene die zich positief wil veranderen, zichzelf en zijn cellen wil vernieuwen en verbeteren, die naar het leven wil, die moet zich volwaardig voeden, vooral en juist met assimileerbare proteïnehoudende voeding! Pas de volledig regenereerde natuurmens mag dus vasten, op voorwaarde natuurlijk dat hij zich in de vrije natuur bevindt, in een gebied met zuivere lucht.
Vervolg tekst: Andere systemen werken gebrekkig, omdat er niet voldoende toebereid wordt, of “mono” gegeten wordt. Ons verteringssysteem is er bijvoorbeeld niet voor geschikt om wilde kruiden, ja zelfs om de meeste wortels en groenten ontoebereid zo te verteren, dat daarmee een overschot aan energie bereikt kan worden, zodat er zo op lange duur met zulke voeding geleefd kan worden. Groenten en kruiden zijn van voedingsstandpunt alleen op zichzelf gezien, geen volwaardige voedingsmiddelen maar behoeven een geschikte vervollediging door passende toevoegingen. – Men moet dit niet verkeerd begrijpen: alle groenten en kruiden zijn waardevol, zouden een dagelijks bestanddeel van onze voeding moeten zijn, maar alleen gegeten, als op zichzelf staande voeding zijn ze echter minder geschikt, omdat te vele substanties ter celopbouw ontbreken. Er zijn überhaupt maar weinig voedingsmiddelen, die onder bepaalde optimale omstandigheden bijna zo volwaardig zijn, dat daarmee op zichzelf een mens grootgetrokken kan worden. Zelfs onder de volwaardigste voedingsmiddelen zou ik toch liefst nog variëren, zodat ik bijvoorbeeld bij de geitenmelk bijvoorbeeld nog vruchten en daartoe nog enkele groene bladeren zou nemen. – Het wordt simpelweg niet gevraagd, niemand verlangt het om “mono” te eten! En alleen omdat bepaalde dieren uit redenen van ontbrekende intelligentie of hogere ontwikkeling niet voldoende kunnen combineren, of op volwassenen leeftijd niet meer aan melk kunnen komen, betekent dat voor ons mensen nog lang niet dat we dit moeten na doen (de apen schijnen voor sommige “mono-rauwkosteters ” nog altijd voorbeelden te zijn, die het echter onder geciviliseerde voorwaarden maar heel moeilijk kunnen volbrengen).
We kunnen aan talloze dagelijkse voederingen bij alle mogelijke dieren beleven, hoe zelfs groentesoorten die normaal zelfs helemaal niet aangeraakt werden, na de geschikte opwaardering – dat is combinatie en toebereiding – enthousiast gegeten werden (bijvoorbeeld alle wortels, ook uien). Ook beweringen volgens welke volwassen dieren geen melk en geen kaas eten (zouden, of zouden willen), zijn simpelweg absurd. Nauwelijks een natuurlijk levend dier laat melk of kaas staan of liggen, als hij zoiets krijgt. Het is hier maar aanduidingswijze mogelijk, de fouten in de denk- en voedingswijze van de zich gewoonlijk boven ons verheven voelende “Super-rauwkosteters” te verklaren. Vaak is het namelijk zo, dat deze meestal verouderende of oude dames en heren uit hun verweigering van de volwaardige voedingsopname een deugd willen maken. Deze verweigering bewerkt echter een – op ouderdom / door de tijd heen / op lange duur – een typische verstarring, een onmogelijkheid zich te veranderen, een afstand tot het leven, een pseudo-vergeestelijking, etc…. Die willen zich gewoonlijk niet meer veranderen, niet meer vernieuwen, verjongen, niet meer “ontdooien”. De regeneratie van een verouderend vergiftigd lichaamssysteem is bovendien geen “suikersnoepen”, maar harde arbeid, die pas na het volledige “afleggen” van het oude lichaam volbracht is. Regeneratie betekent dus zelfoverwinning, reiniging op alle nivo’s. Alle in het hele leven gemaakte fouten en schulden moeten via een uitscheidingsziekte afgeboet worden, nog eenmaal doorstaan worden. Die willen dus simpelweg niet meer aan hun innerlijke “afvalhoop” komen, laten het liever “witgekalkte graven” zijn. Daarom weigeren ze volwaardig voedsel en proteïnevoeding (met alle vooroplopend de Super-Opruimers “Melk & Co”). De ontbrekende psychische energie ter zelfvernieuwing, eenvoudig gezegd, lafheid, luiheid, traagheid van het geciviliseerde leven, kleinburgerlijkheid, levensleugens,etc…. laten zich zeer geschikt met ascetische idealen versieren oftewel witkalken! – De lezer kan hier – indien hij niet tot de “verstarden” behoort, misschien ook begrijpen waarom ons volwaardig systeem op basis van rauwkost (vooral de componenten melk, eieren, graan, combineren / mengen / opwaarderen / toebereiden) juist voor de propagandamakers oftewel de geestelijke leiders van de hongerkunst-scène vele jaren lang doodgezwegen of verhinderd werd, en waarom we hun nu steeds onaangenaam bellegeluid te zeggen en te schrijven hadden. We hebben en hadden het hier met een typische “farizeeërshouding” te doen: zelf wil men niet in de hemel, anderen laat men niet naar binnen, en behoudt hun beslissende kennis voor. Dit moderne Neo-Janaisme is tenslotte niets nieuws. Het via ascese en zelfoplossing het “Nirvana” naar binnen gaan. Dat kennen we uit verschillende oostelijke ideologieën. Maar reeds Buddha ontlarvde deze Janaistische manier van het “uithongerend machosisme” als dwaling. Jezus werd al destijds, en wordt hij tegenwoordig nog altijd (net als wij), als vreter en wijnzuiper uitgescholden. Ook hij kwam zoals bekend met de Farizeeërs niet goed overweg, omdat die niets meer haatten en nergens meer angst voor hadden als voor het ontmaskeren van hun leugens en schijnexistenties, hun rotte leerstellingen.
Maar nu terug naar de praktijk van ons voedingssysteem:
De juiste samenstelling en toebereiding van de voeding is van overgroot belang!
Het schijnt ook zo te zijn, alsof velen uit hun onvermogen, hun onwetendheid of uit hun luiheid, een behoorlijkere rijkhoudende maaltijd op natuurlijke basis te bereiden, een deugd willen maken. Men moet echter niet geloven dat het in de rauwkostkeuken net zoals in de traditionele-burgerlijke keukenmanier, op kennis, ervaring, gevoel en vlijt aan komt. Nadat we nu 16 jaar lang onze rauwkost-toebereidingspraktijk altijd meer verbeteren konden, viel het altijd weer op, dat de gevonden maximale combinaties zeer vaak met die van de traditionele keuken overeenkomen. Dat heet, dat we gewoon op de oude ervaringen kunnen terugvallen. Zoals vroeger bijvoorbeeld de aardappels
Opmerking: We hebben daarom voor het eerst ook voor de rauwkostkeuken werkelijk smakelijke gerechten van absolute volwaardigheid ontwikkelen kunnen. De aardappel werd tot dan aan toe van alle hervormers oftewel er uit gegooid, of leidde een schaduwexistentie. Met de ontdekking er van voor de rauwkostkeuken is ook een grote stap naar een functionerende zelfvoorziening uit de eigen tuin gelukt.
Vervolg tekst: met een spiegelei en spinazie optimaal vervolledigd werd, zo doen we tegenwoordig hetzelfde in het rauw. De aardappels worden in plaats van deze te koken gewoon in fijngeraspt (op de grove- of middelgrove rasp), de boter wordt door olie vervangen (of het moet al zo zijn dat we boter uit rauw melk hebben), brood is er in de vorm van gemalen harde tarwe. Van het ei nemen we alleen maar de eidooier, en de spinazie maken we in de mortier klein met ongezuiverd zeezout en olie. Daarbij wordt dan most of wijn gedronken. Zoals het ooit eens was.
Ons rauwkostsysteem kan daarom als een soort van soort van “vervanging van goedburgerlijke kookkost naar rauwkost” gezien worden, en wel een eenvoudige kost uit bescheiden, gezonde tijden, waar in het vleeseten alleen maar iets voor de rijken was.
Onze “paradijselijke-eilandenkost” is dus daarom ook zo succesvol, smakelijk en bekomelijk, omdat daarbij de oude eetgewoontes niet opgegeven hoeven te worden. Er is bij ons tenslotte evenzo ook lekkere koek, of een pizza, marmelade, brood, eieren, melk, crèmes, kaas, aardappels, etc, etc…. kortom, al datgene dat er in de oude keuken ook was. Alles is nog smakelijker omdat alles levendig is en niet dood gekookt, en net zo goed eetbaar en verteerbaar, ook voor mensen zonder tanden en baby’s.
Natuurlijk hebben we ons spijspalet nog verder uitgebreid met verdere ontdekkingen, vernieuwingen en variaties (zoals speciale gefermenteerde producten, wilde planten, paddestoelen, en Flechten,…..) die in de oude keuken nauwelijks nog of helemaal niet te vinden waren, en zo moesten we altijd nog de tafel dekken met veel geïmporteerde waren en -vruchten.
De kookkunst is dus net zoals vroeger belangrijk en mag niet verwaarloosd worden. Ook daarmee hapert het in vele rauwkostsystemen, die vaak ook daarom geen geschikte in de omgeving verkrijgbare volwaardige voedingsbasis bieden. Er zijn zoals gezegd tegenwoordig in de rauwkostscène zeer veel praktiserenden, die zich in de tegenovergestelde zin van volwaardig en voldoende voeden, en die de rauwkostvoeding ten dele een zeer slechte naam bezorgden. Niemand gelooft dat hij zich uit een dieet wat voornamelijk uit supermarktvruchten bestaat, op den duur gezond kan houden. Het voedingspalet van een pseudo-rauwkosteter is ongeveer samengesteld uit de volgende onderdelen: Via kunstmatige gassen gerijpte bananen, bestraalde avocado’s met een vloeibare kunststoflaag overtrokken, en ook daarmee geconserveerde citrusvruchten. Appels, vers en knapperig in ieder seizoen uit het “C.A.-magazijn” (Controlled Atmosphere), meestal evenzo opgeboend, bespoten en vaak in een cellofaanfolie zittend, en daarin verstikt. Shockgevroren, gepasteuriseerde, begaste, gezwavelde en wederom bestraalde, veelal verhitte noten en gedroogde vruchten, etc. Deze alle werden naast alle verkeerde behandelingen gewoonlijk ook nog op zieke en uitgeloogde, kunstmatige of verkeerd bemestte en behandelde bodem gekweekt, of in het geval ze “biologisch” zijn, nog eens extra met magische formules en mengsels verwerkt.
Opmerking: Tegenwoordig wreekt zich het ontbreken van schoolopleidingen zoals die van ons, waarin mensen van klein af aan het “Ekopraktische ABC” leren, in plaats daarvan heeft men dwangmatige regeringsscholen waar in men voor het werkelijke leven en overleven (op het land) ongeschikt gemaakt wordt!
Een paradijslijke natuurlijke systeemfarm is een ideale avontuurlijke speelplaats en tegelijk ook natuurlijke opleiding. Hier kunnen kinderen weer gifvrij en natuurlijk opgroeien. Van jongs af aan leren ze spelenderwijs zichzelf te verzorgen en voorzien. Zoals bijvoorbeeld de kleine Julia die hier met 11 maanden al schommelt. Op de leeftijd van 9 maanden kon ze al lopen. Het zal wel er door komen dat het voor een kind gunstig is dat het niet in een kamer of “loopstal” ingesloten wordt, maar dat op alle plaatsen en hoeken beleefde oppervlaktes een hele kleine farm om te leven en te leren voor zich liggen heeft!
Vervolg tekst: en dan deze bovenbeschreven procedures ook nog bij giftige lucht, tegennatuurlijke arbeidsomstandigheden, grote technische stralenbelastingen,……….Nee, zo gaat het niet!!!.
We moeten al volledig giftvrij in een paradijslijke tuin leven en opgegroeid zijn, zodat zuivere vruchtenvoeding in onze zin succesvol gepraktiseerd kan worden, tegenwoordig aanbevolen kan worden. Dan echter, zoals gezegd via natuurlijke vruchten direct van de boom geplukt, en in volkomen natuurlijke levensomstandigheden! Of anders gezegd: Diegene die louter vruchtenvoeding eet, die zal binnen korte tijd de civilisatie en druk bewoonde centra weer moeten verlaten, of er uiteindelijk nauwelijks beter er mee af zijn dan iedere ander “giftlucht-junkie” of “cookie”.
De miserabele kwaliteit van de marktwaren is een grote hindernis bij alle onze inspanningen voor genezing en gezondheid.
We moeten duidelijk inzien dat ieder gebrek, iedere onnatuurlijkheid iedere vergiftiging met onnatuurlijke stoffen ons - oftewel onze celsubstantie – treft, en in de richting van ontwrichting leidt. Onze inspanningen om genezing kunnen tenslotte op lange duur alleen maar dan succes hebben, als we summa summarium meer goed bouwmateriaal opnemen en assimileren kunnen, dan dat er vernietigt en verbruikt wordt. Het verbruik er van stijgt met de groeiende verwijdering van het natuurlijke leven en met iedere verslechtering van levenskwaliteit! – Daarom mag het ons ook niet meer verwonderen als al die ascetische, op voedingsonttrekking gebaseerde voedingssystemen in de praktijk tegenwoordig zeer snel falen. Het lukt ons al lang niet meer veel, om aan de slechte milieu invloeden te ontkomen, en de meesten lukt het ook niet om voldoende goede voeding te verkrijgen! Het is weliswaar zo dat iedere heilzoeker zich goed inspant met de inkoop van goede waren en met de avontuurlijkste apparaten naar schadelijke stoffen pendelt, en daarbij ook wat betreft de kosten heel diep in de beurs tast,
Opmerking: Zeer waarschijnlijk zal de consument in de biologische winkel betere waren kunnen verkrijgen dan in de supermarkt. Het is desondanks de vraag of de daar te verkrijgen kwaliteit en versheid voldoende is. Bij grootschalige aanbouw op kaal akkerland zijn - in tegenstelling tot de aanbouw in het vruchtentuinsysteem – grote hoeveelheden bemestingsstoffen nodig, die maar zelden voldoende aanwezig zijn uit de eigen productie. Meestal werken de bedrijven eenzijdig, houden zelf oftewel geen dieren, of alléén maar dieren. De gebruikte meststoffen halen het in het algemeen niet, op kaal geakkerde bodemvlaktes en grote velden de bodem en planten volwaardig te voeden. Ook is de mest van één enkele diersoort, vooral dan als die niet echt vrij leeft en zich niet volwaardig kan voeden, voor een hoogwaardige bodem- en plantenvoeding evenzo onvoldoende.
In ons natuurlijk systeem komt er mest van alle diersoorten op de bodem omdat alle vruchtenheggen-omheiningen een bepaalde tijd in het jaar geopend worden. Men moet ook niet de uitstekende bemestende werking van de vele insecten onderschatten, van alle vogels en kleine levende dieren, ja zelfs van de bacteriën, zoals ook de positieve invloeden van heggen-corridoren met hun wind- en zonbeschermende werking, het gevallen loof, ….(hierover meer in het boek P.I.-Systeem / ”Farming”). Grote kale naakte velden hebben niet eens maar een deel van de biologische levendigheid en waarde! Daarbij kan men tegenwoordig nog blij zijn, als men überhaupt nog met natuurlijke mest bemeste koopwaar kan verkrijgen. Ook in het bereik van “biologische waren”! Weliswaar wordt er in “biologische” bedrijven minder chemische mest gebruikt, echter bedient men zich ook daar met naaktakker-machinaal-agrarische technieken compleet met enorme overbemestingen van vaak vreemde herkomst. Als er geen dieren gehouden worden, dan komt er vaak ook bloedmeel aan te pas - gedroogde en tot strooimeel verwerkte kadavers uit slachthuizen. Deze “kerkhofsbemesting” van groenten laat ons bijna liever nog wederom naar aantrekkelijkere kunstmatige bemestingsstoffen reiken. Ook kunnen me de tovertrucjes en mengsels van de biodynamische landbouw gestolen worden. Wij geven de voorkeur aan een veelvoud aan soorten, een rijkdom aan planten en inruil daarvoor vruchtbaarheid van de in ons paradijselijk natuurlijke systeem.
Summa summarum: Het werk in eigen tuin ter eigen kweek van het eigengebruik aan voeding is juist die vrijetijdsbesteding, die hobby, …waarmee we ons weer het beste kunnen bezigen. Ieder mens zou in feite eens tuinman moeten worden, alles verdere komt daarna van zelf.
Nevenbij opgemerkt: Toen ik dit boek schreef, was het net de lente aangebroken in de tuin en moest ik net mijn werk aan dit schrijven zeer vaak laten liggen. De tuin ging dus zelfs daar nog voor alles andere.)
Vervolg tekst: maar in de noodzakelijke voedingscomponenten, kan die desondanks maar zeer moeilijk voorzien. De natuurlijkere manier, namelijk door zelf een land te bebouwen, enkele geiten en kippen te houden, daarbij ook bijenvolkeren, etc… wilden de meesten jammer genoeg nog niet. – Diegene die het serieus meent met de kwestie, die zou er eens over moeten nadenken of hij niet wat land kan aanschaffen of huren. – Mijn hoofdstuk over het inkopen zal voor menigeen wel wat shockerend en zeer ontnuchterend werken, maar men moet echter inzien dat in deze op geldgeoriënteerde consumentenwereld intussen zo goed als alle producten er van met het een of ander gebrek produceert. Alsof het niet mogelijk of het zelfs verboden zou zijn om goede producten op de markt te brengen. Zelfs de wetvoorschrijvers verhinderen tenslotte zelfs de betere voeding! (vooral op het gebied van de melk- en eiwitsector). Enkele exportlanden bestralen tenslotte al zo goed als alles wat er geëxporteerd wordt (beroven het gedeeltelijk van de waarde er van, of verpesten het), voordat u het bij u aankomt.
Vervolg tekst: Het moet dus overwegend ons doel worden om de norm van natuurlijke omstandigheden aan te nemen,
als we willen bereiken dat we volledig gezond zijn, een echt mens willen worden, herboren willen worden. Natuurlijk zullen u dergelijke doelen op lange termijn nog ver weg lijken. Maar u zou er in ieder geval van op de hoogte moeten zijn! U zou moeten weten waar de weg is, in welke richting dat die alleen maar kan gaan, als u leven en overleven wilt in de bedoeling van een natuurlijk bestaan, zoals het de schepper voor ons allen gewild en gepland heeft. Ook als we nu moeten vaststellen dat we nog ver verwijderd zijn van deze doelen, dat we ons nog quasi in een tegennatuurlijke situatie bevinden, dan zouden we ons desondanks niet mogen terugtrekken en opgeven. Aan het begin moeten altijd dergelijke ingrijpende inzichten staan, anders kan men weinig veranderen. En als ons voedingssysteem zich ook niet meteen tot volledige cel- en lichaamsvernieuwer ontplooit, dan zal het toch met en met ook onder de uwe omstandigheden behoorlijke verbeteringen opleveren. Voor diegene die dan daarna verregaand natuurlijke wil leven, zoeken zelfs wij zelf nog mee – naargelang de kracht en (financiële) mogelijkheden – naar een geschikte plaats daarvoor te vinden en te scheppen, waar men de levensomstandigheden van de natuurmens kan vinden, of bij hem thuis een zelfverzorgend natuurlijk systeem op te zetten.
Opmerking: Wij kunnen op alle manieren behulpzaam zijn daarin met boeken en daadwerkelijke hulp.
Vervolg tekst: Er zijn hier bij ons verschillende mogelijkheden om samen te werken met andere ecologisch praktiserenden van onze school (bij de reële opbouw van mensenbiotopen), inverstoren, en ook verdere verschillende groepen, die een voorkeur aan het natuurlijke leven hebben.
De opbouw van een paradijselijk natuurlijk systeem verslindt in het begin wel behoorlijke sommen geld. Deze kosten kunnen echter door ervarene ecologische praktiserende drastisch verminderd worden, omdat ze weten hoe men de afhankelijkheden naar buiten toe kunnen minimaliseren, hun investeringen meteen werkingsvol in de hand nemen met betrekking tot het gehele zelfverzorgende systeem. Later kan men bijvoorbeeld er mee rekenen dat één enkele in het oude systeem verdienend lid de vrije existentie en natuurlijke arbeid van 10 interne leden financieel kan verzekeren.
Ook op sociaal-economisch vlak, als het om het behoud en de prestaties van een volk gaat, alleen op een dragende functionerende klein en allerkleinste landbouw berusten kan, omdat in de grote- en massale aanbouw reeds degeneratie en/of gedaalde waarde van de voeding en bodem, en daarom ook van de volkeren voorgeprogrammeerd zijn. Waarom geeft men de vele arbeidslozen dus niet gewoon een stuk land, en wat hulp bij het opstarten er van en laat ze zich dan zelf verzorgen en daarmee weer gezond en gelukkig worden? Moet het werkelijk zo zijn dat de bodem braak ligt? Zouden niet juist de boeren waardevolle opgaves bij en met het terugtrekken naar het eenvoudige leven op zich moeten nemen? Waarom moet het zo zijn dat een enkele boer reusachtige landoppervlakten moet bedrijven om te kunnen existeren?
Bij alle in dit boek beschreven stappen in de overlevingsstrijd om betere voeding, zou ik u altijd weer willen oproepen met de boer in samenwerking voort te gaan, en zich op het land te vestigen. Maak de boer echter niet verantwoordelijk voor de voedingsmiddelenvervalsingen, maar werk actief aan de verbeteringen er van mee. Ook u kunt niet beter produceren als u in uw eentje 50 koeien moet houden en grote aantallen hectares moet afwerken! Alleen in de kleinschalige aanbouw kan er wat waardevols geproduceerd worden, wat geleerd worden en hand in hand met de natuur gewerkt worden. Het is voldoende bekend dat door de vestiging een terug naar de natuur en naar het eigen land en tuin of ook andere goede dingen (nieuwe uitvindingen, vereenvoudigingen, etc….) uit diverse redenden vaak verhinderd worden. Dit zou niet de opgave van dit boek moeten zijn. Ik ben echter van mening dat als een burger zich redelijk om een stuk land inspant, hij het dan ook op de een of ander manier ooit ergens zal krijgen.
Inkoop, aanschaf, voorbereiding, zelfvervaardiging van natuurlijke voeding.
Zoals reeds gezegd komt het hier er op aan, liefst natuurlijke voedingsbronnen aan te schaffen en diegene die de decadentiekost – de “afvalkost” zo mogelijk volledig weglaat, heeft bij wijze van spreken al bijna van tevoren gewonnen. Diegene die niet oplet en achteloos inkoopt consumeert zo gedeeltelijk van de waarde beroofde of volledig ontwaardigde voeding, waarmee een gezonde opbouw van cellen volgens onze voorstellingen niet haalbaar is. Ik wil hier niet bestrijden dat men met de degeneratieve voeding ook – tenminste schijnbaar – leven kan. Het is dan wel zo dat het met de levenskwaliteit, oftewel de ontwikkeling van de lichaam-geest-ziel-eenheid hapert, en ook met de levensouderdom en vooral bij de gezondheid en lichaamsgeestelijke fitness door de jaren heen. Het verouderingsproces verloopt sneller met de decadentiekost. De verslaafden daaraan worden daarmee grijs, seniel, drugs- en medicamentenafhankelijk, apathisch, etc…of ook nog een beetje getikt zoals vele anderen. Bepaalde levenstrappen zijn in ieder geval alleen maar met een bepaalde voedingskwaliteit verbonden en met een goede mate aan natuurlijk leven bereikbaar. Diegene die dierlijke cellen (dierenlijkenkost) van vooral warmbloedige oftewel zoogdieren) eet, heeft daar overigens al bij voorbaat weinig kans om te herstellen. Die lichaamscellen uit het dierlijke kadaver kunnen onder bepaalde voorwaardes als hele cel-elementen van de mens overgenomen worden, en zijn niet in staat menselijke, oftewel hogere functies
Opmerking: Het uitsluitend eten van gebraden vlees leidt binnen enkele weken tot de dood. Zelfs met het eten van rauw vlees kan onder omstandigheden op lang duur gebrekkige groei, ziekte, en minimale levensduur bereikt worden.
Indien nodig, is best gefermenteerd vlees (drogen aan de lucht, inleggen, pekelen, koud roken, etc…) na liefst lange rijpingstijd tolerabel.
Zie hiertoe ook de literatuur: “Heiland: Das Evangelium des volkommenen Lebens Szekley”, “Varanasrama-Manifest der Socialen Vernumft”. Harikesa Swami.
Vervolg tekst: te vervullen. – Het is echter wat anders met de voeding die door dieren geproduceerd wordt. Want deze is niets anders dan een hogere transformatie van de plantaardige kost, het voeder van deze melkdieren, die ter afbouw van menselijke cellen zeer goed een goede bijdrage kan geven en zou.
Opmerking: Een geit bijvoorbeeld is in staat om de flora van een heel bos te eten en te verteren, en daaruit de beste stoffen via de melk in best verteerbare vorm aan te bieden.
Melk bevat dus geen “dierlijke” cellen (zoals vlees), maar goed en zelfs voor de mens bijna volwaardige bouwmateriaal ter opbouw van cellen (u eet melkproducten verder ook niet puur of “mono”, maar vervolledigt deze met andere componenten).
Vervolg tekst:
De eigen aanbouw van voeding zou op de eerste plaats moeten staan.
Zelfs als u geen enkele vierkante meter land voor de kweek er van ter beschikking staan heeft, kunt u desondanks nog een belangrijk groot deel van uw voeding zelf aanschaffen, daarbij ook nog meestal gratis. Dat zijn:
1. Wilde kruiden:
Opmerking: Vaak hoort men verhalen over de zogenaamde “dodelijke” gevaren uit het bos. Teken, de “Fuchsbandwurm”(zie verklarende woordenlijst achterin het boek), enorme hoeveelheden radioactiviteit zouden blijkbaar de burger liefst helemaal uit het bos en de natuur moeten verdrijven. Het is daarbij wel bijzonder dat al die wilde dieren daar überhaupt nog kunnen leven en gezond zijn. – Een gezond mens van ons soort laten teken, of reststoffen in wilde planten koud. Veel gevaarlijker voor ons zijn daar wel bijvoorbeeld de tekenvaccinaties, en nog gevaarlijker is het – zelfs op lange duur dodelijk – is een leven buiten de natuur, in de steden. Een gezond organisme wordt door parasieten op zijn allerhoogst wat zwakker. Ook zijn parasieten (ook mykosa’s) vaak het gevolg van het teveel eten en verkeerde combinaties oftewel gebrekkige toebereiding. Zelfs dan als een Fuchsbandwurm zogenaamd dodelijk zijn kan- ik ken niemand onder der rauwkosteters die daarvan ooit betroffen was, ook niet de wildekruiden-eters – dan zou ik zelfs nog liever aan deze bandworm “sterven”, dan aan het verderfelijke onleven in een stad of civilisatie.
Vaak voorkomend en bruikbaar zijn: brandnetel, smalle weegbree. Vedere eetbare wilde planten zijn: kaktussen, zwarte Johannesbesssenbladeren, alle wilde koolsoorten, pimpernel, (water-)kers, berken-, beukenbladeren, etc. etc.…..maar ook veel tuinkruiden zoals melde, zevenblad, vogelmuur, wilde muntsoorten….paardebloem wordt door ons veel minder gebruikt, omdat die meestal te bitter is.
Vooral brandnetels en muntsoorten zouden in grote hoeveelheden verzameld, en het beste net zoals hooi ontzienend (in de schaduw) gedroogd worden, zodat we in grote hoeveelheden brandnetelpoeder en muntthee er van kunnen bereiden. Diegene die de weinige giftige planten kent, kan naar believen verdere niet bitter smakende kruiden en bladeren verzamelen, zoals ook bloesems, zelfs vruchtenschillen verzamelen en drogen, omdat bij de koudwateraftreksels - of ook met bronwater, relatief grote hoeveelheden gedroogde planten nodig zijn.
2. Paddestoelen:
De rauw best smakende soorten groeien in het bos: Enkele van de goed en makkelijk herkenbare en veel voorkomende soorten kunnen het beste via een aparte gids bestudeerd worden indien men er geen verstand van heeft (eventueel ook bestelbaar bij De Kleine Aarde Postbus 51, 5280 AD in Boxtel, Nederland, of ook bij Brouwland, Korspelsesteenweg 86, B-3581 Beverlo, Belgie. Bij de champignons van de weide of die uit het bos bestaat verwisselingsgevaar. – Paddelstoelen kunnen ook gedroogd of melkzuur gefermenteerd worden.
Gekweekte paddestoelen zouden niet altijd uit het buitenland mogen komen (bestralingsgevaar). U zou altijd daar moeten inkopen, waar ze gekweekt worden. Ten allereerste ook om te vragen waar ze op gekweekt worden, en ten tweede voor de versheid er van.
Soorten: Champignons, en vele andere soorten. Natuurlijk is ook de eigen kweek van bepaalde soorten bijna overal mogelijk, omdat paddestoelen tenslotte niet eens van licht afhankelijk zijn.
3. Groente:
Ook hierbij moeten we op absolute versheid letten, en als we ze niet zelf kunnen verbouwen ze liefst meteen van de kweker er van kopen. Sommige groentesoorten verliezen binnen enkele uren reeds een groot deel van hun uitstralings- en levenskracht (vooral bladgroenten). Men moet algemeen gesproken proberen om waren van eigen omgeving of binnenland te verkrijgen, het liefst van regionale markt en aanbouw.
4. Bewaargroenten.
Deze moet men rond de oogsttijd van de kweker er van inkopen en proberen deze zelf vakkundig te bewaren. Wortels kan men in ondergegraven tonnen of gedemonteerde wasmachinetrommels laten overwinteren. Altijd op de natuurlijke behoeftes van de plant letten en daaraan tegemoet komen. Zo mogen bijvoorbeeld de wortels niet gewassen worden (pas vlak voor het eten er van), hebben ze koelte en vochtigheid nodig, naargelang de soort op verschillende manieren.
De belangrijkste wortelgroenten voor zelfvoorzieners zijn: aardappels, topinamboer, koolraap, verder ook wortels, selderijknollen, rode bieten, rettich, (zwarte winterrettich), raapjes.
5. Graan en zaad:
Het minste waar we hier bij de aankoop er van op moeten letten is het uitproberen van de kiemkracht bij alle zaden en noten. – Datgene wat niet kiemt, dat heeft bij ons niets te zoeken. Het is echter zo dat er in Duitsland vooral tijdens regentijden de zaden bij en na de oogst met hete lucht gedroogd moeten worden, en dat zich daarbij een bepaald percentage van het zaad te hoog verhit
Opmerking: Zaad uit het buitenland wordt ook vaak door bestraling of begassing van insecten bevrijdt.
Vervolg tekst: wordt. Zulke gedeeltelijk van de waarde beroofde graan laten ons dan eventueel lang tot het volledige gebruik er van lijden, en gebrek lijden. Dan is het dus beter, dat men van te voren goed oplet.
U zou sowieso een liefst veelzijdige tuinier of boer “in de bloemetjes mogen zetten” waar u misschien niet alleen maar bij kunt inkopen, maar ook kunt meehelpen. Ik stel me dat zelfs zo voor, dat enkele vrienden zich samendoen om een boer/ hun boer niet alleen maar daadwerkelijk te ondersteunen (bijvoorbeeld door diensten in de tuinen met de dieren), maar ook bij de financiële verzekering van de landbouw mee te helpen (deelgenootschapsprincipe). Er zijn doorlopend boerderijen die er mee moeten ophouden. Dat hoeft niet zo te gebeuren! In ieder geval – als men met een boerderij weer goed verbonden is, dan is wel meer mogelijk.
U kunt dan ook gewoon eens proberen een zak graan met de hand uit te dorsen. – waarom niet? Ook als u allereerst niet zo ver wilt gaan is het desondanks aan te bevelen, dat u het graan ten tijde van de oogst direct van de maaidorser
Opmerking: Informeert u toch eens of het graan in de maaidorser met hete lucht gedroogd wordt en controleert u eens hoe warm de korrels uit de machine komen. Ook bij relatief hoge kiemkracht kan het zijn dat er een bepaald percentage van het graan “gebraden” werd en dan na het eten er van onaangenaamheden bereiden kan.
Vervolg tekst: of wagen af koopt. Het is niet erg, als er nog een paar andere zaden er bij zitten, of nog wat kaf of halmen. U koopt zo goedkoop en omzeilt zo verdere beschadiging en vergiftigingsbronnen, die in de molens en opslagplaatsen uit redenen van insectenafweer etc. vaak wachten
Slotbemerking: U zag in dit hoofdstuk dat de strijd om goede voeding reeds begonnen is en altijd heviger zal worden zolang als de praktijken van de denaturatie van voeding en milieu toenemen. Wij bevinden ons reeds al lang in een hongersnood aan levende goede voeding, en het gaat hier om verreweg meer dan alleen om een gezonde levenswijze of kuur, het gaat hier om ontwikkeling of decadentie, leven of sterven, hemel of hel. En de verreweg beste en eenvoudigste oplossing voor ons allemaal kan op den duur alleen maar weer in de eigenproductie liggen!
Beste lezers, het is gaat mijn capaciteiten hier te boven om hier alle mogelijkheden van benadeling van groenten graan, marktproducten etc. zou gaan nawijzen. Dit is niet eens mogelijk omdat er tenslotte voortdurend nieuwe benadelende onzin er bij komt. Het is evenzo mogelijk dat er op het tijdstip dat u dit boek leest, nauwelijks meer onbestraalde niet genetisch gemanipuleerde, niet kunstmatig bemestte, niet farmaceutische behandelde kost te koop is, of zelfs dat de oude wereld compleet met zijn van buitenaf afhankelijke energiehuishouding door natuurcatastrofes en oorlog vernietigt wordt en aan de grond ligt. De strijd om eigen geproduceerde natuurvoeding kan dan nog meer al nu tot een bestaans- en overlevingsstrijd geworden zijn.
Hoe eerder en directer de voeding van de kweker er van bij u terecht komt, des te beter het is!
Bedenk dat ook planten de omgeving en milieu alles wat er in voorkomt in zich opnemen en opnemen. Wat in al de moderne opslag- en koelhuizen in combinatie met de supermarkten gebeurt, is natuurlijk geen volwaardiger maken van de voeding, maar assimileert de plant ook daar haar omgeving, de uitstralingen en geuren, groeit en leeft ze daarin praktisch verder. U kunt voedingsplanten alleen al door verschillende opslagplaatsen binnen korte tijd smakelijker en betreffende de waarde er van volledig veranderen. De kunstmatige atmosfeer in een supermarkt maakt niet alleen u “kapot” als u daar te lang in verblijft, maar ook de daar bewaard worden voeding om van te leven. Als het naast een wasmiddelenrek “geurt”, dan “kleurt” dat net zo af als dat u een appel in een garage naast een benzinekoets of in de kelder naast een olietank zou bewaren. Zou u een moderne woning in moderne stijl met vele elektrische apparaten, tapijt, plastiek, lawaai, stress, etc. bewonen, dan lijdt u zelf daar in natuurlijk niet alleen onder, maar ook uw voeding. In een moderne woonbunker lukt het daarom ook maar moeilijk de gefermenteerde producten zoals melkzuurfermentaties, kwark, kaas, azijn, wijn, etc. te maken. Het kan zijn dat u de giftigheid en onnatuurlijkheid van uw omgeving helemaal niet bewust bent (gewennings-/ verslavingseffect). Indien dit zo is dan kunt u het beste eens een tijd lang een natuurlijkere gevoeligere mens een tijd lang in uw huis nemen, die daar misschien het een en het ander kan verbeteren, omstellen, afschaffen en vervangen kan, en u eventueel goede en minder goede plaatsen laat zien. Ook in het besluiten tot betere inkoopsbronnen kan deze zich misschien succesvol bekommeren.
De inkoop van zaden en granen in de plaatselijke molen of in de biologische winkel is na controle van de kiemkracht er van nog meestal mogelijk, en kwalitatief voldoende. Het zou echter hoogste tijd zijn, dat de biologische handel eindelijk zijn naam “bio” (=leven) eer aandoet en zijn blik op de vermelding van benadelingen door hitte, bestralen en shockvriezen met –40 graden C, begassingen
Opmerking: Behandelingen ter vernietiging van ongedierte, schimmelsoorten etc… worden in grote opslaghuizen net zo noodzakelijk als het pasteuriseren bij het verkazen van minderwaardige melk in de massafabricage. Het erge is daarbij alleen dat de wetgever, vaak een denaturatie of ontwaardiging van het levensmiddel ook nog voorschrijft, in plaats van de natuurproducten van de kleinschalige aanbouw en de kleinschalige bedrijven te bevorderen, omdat de kwaliteit er van voor ons alle levensbehoudend, levensbevorderend en noodzakelijk is.
Vervolg tekst: zou richten. Het is tenslotte van geen nut voor ons of de een of andere “demeterboer” zijn in koeiehoorns of dierenkoppen begravene mest- of plantendelenpreparaten in de juiste richting geroerd heeft, of dat zijn “biologische boerderij” ook gegarandeerd alle kweeknormen vervult, als er daarna zijn haverkorrels tòch in gedroogde vorm op de markt komen, of de zogenaamde rauwmelkse kaas nu eenmaal tòch op 45 graden C. verhit wordt (of meer nog bij het andere verhittingsprocessen). Als de markt hier zich beter op een toenemend aantal rauwkosteters zou instellen, dan zou men zekerlijk een dankbare klantenkring winnen.
De graansoorten:
Bij het bak-graan (graan om mee te bakken) is het belangrijk dat er een groot aandeel gluten in aanwezig is. Voor de rauwkosteter geldt echter juist het tegendeel. Graan met een hoog glutenaandeel is in rauwe toestand nauwelijks te eten. Er zijn tenslotte bij de individuele soorten, zelfs in dezelfde soort, behoorlijke verschillen. Zo vinden we bijvoorbeeld harde tarwesoorten met een optimaal laag glutengehalte. Die worden bij voorkeur in het zuiden verbouwd, en conventioneel meer in de deegwaren aangewend. Het graan uit het zuiden heeft vaak ook nog het voordeel, dat er daar niet nagedroogd hoeft te worden.
Harde tarwe of glutenarme tarwe ziet er glazig uit, bijna doorzichtig, en heeft eerder een roodachtige, langwerpigere vorm. Veel-glutenhoudende tarwe daarentegen is meestal dik en eigeel. Ook in het noorden bereikt niet alle tarwe de “bakkwaliteit” en komt dan goedkoop als “voedertarwe” op de markt. Maar juist die “voedertarwe” kan een belangrijke grondpeiler van onze voorziening worden, als er niet al te veel “eierkorrels” er in zitten, en de kiemkracht er van goed is. Als u direct van de boer koopt, dan kunt u met weinig geld uw hele jaarbehoefte (minstens 50 kilo per persoon) er mee zeker stellen.
Haver:
Bij de haver kiemt alleen de naakthaver, echter niet de gepelde haver. De inkoop van haver is in het algemeen een riskante kwestie omdat deze vaak gedroogd wordt of m.a.w. uit redenen van houdbaarheid gedenatureerd wordt. Men moet er eerst eens een hand vol van er uit nemen voor de reukproef. Als de haver maar ook het minst geringste naar geroosterde havervlokken ruikt, dan kan men de koop afblazen. De haver is wel het meest geliefde graan in het eten van rauwkost, omdat het zacht, goedsmakend en vethoudend is. Daarom heeft de haver echter een relatief geringe houdbaarheid, omdat het daar in zittende vet nu eenmaal ranzig kan worden.
Indien mogelijk zou men zich liever naakthaver kopen, omdat deze via de kiemproef beter op zijn levendigheid er van gecontroleerd kan worden.
Rogge en gerst:
Rogge en gerst zijn gezond maar niet zo goedsmakend en geliefd als haver en tarwe. Men moet zich hier in best de kleine oersoorten uitkiezen en kopen op de reeds beschreven wijze. De gerst kan ondanks het kaf er van zo fijn gemalen worden, dat het, vooral in groentegerechten niet meer stoort.
Andere graansoorten:
Enkele oergraansoorten die tegenwoordig uit Egyptische graven stammen (kamut) en weer in omloop zijn, zijn weer in de handel. Deze oude soorten zijn meestal glutenarm oftewel glutenvrij. Het is de vraag hoe men destijds wel brood kon bakken, zonder de gluten er in?
Eventueel bakte men het toen niet en at men het rauw ?
Opmerking: Diegene die het precies onderzoekt in de geschiedenisboeken en /of weet hoe men tussen de regels door leest, die kan vaststellen, dat onze natuurlijke voedingswijze zeer goed verbreid en bekend was, dat echter later, ook in de modernere tijd de geschriften zeer ingrijpend veranderd werden, dat er ongewenste informatie, ongewenste kennis, daaruit verdween (bijvoorbeeld: de tegenwoordige media, het wegnemen van de kennis van onze voorvaders door “de geallieerden”, oftewel algemeen na de oorlogen – geestelijke onterving). Walter Sommer schrijft in “Das Urgesetz der natürliche Ernährung” over rauwkostvoeding in het gehele oude Germaanse rijk.
Maïs
Voor de zelfvoorziener is maïs een belangrijk graan. Maïs is glutenvrij en als verse (suiker-) maïs zeer waardevol en goedsmakend, en heeft een enorm vermeerderingsvermogen, zodat er maar weinig kolven aan zaadreserve voor een hele oogst voldoende kunnen zijn. Bij rauwkosteters is maïs als gedroogd graan niet zeer geliefd omdat het niet zo goed vullend is en minder smaak heeft dan bijvoorbeeld tarwe, omdat het erg lang moet weken, nauwelijks vet bevat, en omdat het voor sommige molens te hard is om te vermalen. Zekerlijk zijn er dan nog enkele uitstekende maïssoorten men speciaal voor de menselijke consumptie, weer opnieuw zou kunnen ontdekken. – Met wat moeite en creativiteit is echter met iedere maïssoort iets te beginnen, vooral omdat die lichter en niet zo belastend als het andere broodgraan is. Gedroogde maïs zou u echter alleen al vanwege de goede eieren moeten nemen die de kippen leggen als ze daarmee gevoederd worden. Met maïs en gerst kan men ook ander vee voederen, tot aan koeien aan toe.
Zaden en pitten:
Voor noordelijke landen is de zonnebloem hier wel het belangrijkste. Zowel de olie er van, als ook de gepelde en bij soorten met een dunne pel ook de ongepelde pitten er van. Veelzijdig aanwendbaar is ook het lijnzaad. Verder verstrekken we ter verrijking van onze koeien in kiemkrachtiger vorm: boekweit, gierst, misschien ongepeld sesamzaad. Ook maanzaad is te gebruiken.
Peulvruchten:
Bij linzen en kikkererwten verkrijgen we zelfs uit de supermarkt meestal kiemkrachtige koopwaar en beschikken daarmee over een belangrijke plantaardige eiwitbron. Kikkererwten kan men bovendien extra lang bewaren en worden nauwelijks door insecten bevallen. Van de vethoudende rauwe aardnoot (pinda) laat zich net zoals bij noten, ook notenmoessoorten (aardnootboter) vervaardigen. Indien ik uit alle zaden er een uit zou moeten kiezen, dan zou ik waarschijnlijk de aardnoot oftewel pinda verkiezen. Daarmee wordt niet alleen al graan overbodig, maar die vervangt ook vetten en oliesoorten. Bovendien maakt ze het malen overbodig, is dus erg makkelijker klein te maken.
Opmerking: Onderschat nu niet de waarde van de schijnbaar kleine zaden en extra supplementaties, ook als u daarvan maar een kleine hoeveelheid kunt eten. Zoals in de voorgaande hoofdstukken over de fouten van dieetsystemen uitgelegd, komt het er op een optimale opwaardering, vervollediging, verrijking, zoals ook op de toebereiding er van, en de combinaties van uw gerechten aan. U zou dagelijks de natuur in zijn volledige veelvoud er van via uw maag mogen genieten. Door het nalaten of verbieden van het een of ander goede componenten er van - lees: natuurlijke componenten – bereiken we geen verbetering. Juist het tegendeel er van is juist, het leren van de kunst van het voor ons lichaamssysteem passende juiste voedingsvoorziening, de voedingscombinatie, en voedingsbereiding. Ook in dit bereik moeten we uitproberen, uit uw onwetendheid inzake de toebereiding er van een deugd maken, het preken van alle mogelijke dingen, die men zou moeten weglaten om zogenaamd ”gezond” te worden, kweken vooral bij vrouwen een slecht geweten bij het eten, en werken zo belemmerend voor de ontwikkeling van een nieuwe volwaardige voedingspraktijk. In het bereik van de natuurlijke voeding kan door het weglaten en alleen dan en daarom een (schijn-) succes verworven worden, als het lichaam daarmee een gebreksituatie bijgebracht wordt, waarin het geen regeneratie- en reinigingsfunctie meer kan vervullen. Het recept “weglaten” mag dus alleen bij gedenatureerde dingen, dus met betrekking op de kookkost aangewend worden!
Kiemen en kiemzaden:
Het kiemen van graan en andere zaden wordt met betrekking tot de waarde er van vaak overschat. We gebruiken hier bij ons maar zelden kiemen, maar òf direct de zaden zelf, òf de volledig uitgegroeide wilde planten van buiten, dus de “volwassen” groene groenten. Bij onze voedingswijze hebben we het ook niet nodig om bijvoorbeeld op het hoge vitaminegehalte van de een of andere kiemgroente uit te zijn. We gebruiken daarom bijvoorbeeld het mosterdzaad overwegend ter bereiding van mosterd en het kruiden van spijzen; zo ook met de raap, die zowel als kleine plant voor salades en spinaziesoorten als ook in niet opengebloeide toestand als koolgroente, en dat uiteindelijke als zaad ter winning van olie veelzijdig aanwendbaar is. Ik zou echter niemand die graag kiemen eet, het plezier daar aan willen verpesten. Luzerne, rettich-, bokshoornklaver-, kerskiemen, etc….zijn een goede zaak. U moet zich echter bewust zijn, dat in uw kamer (met kunstlicht / vensterlicht) of in de broeikas grootgetrokken kiemgroenten niet de waarde kunnen bereiken van de op natuurlijke wijze buiten gegroeide planten, die op goede bodem groeien, of van wilde buiten groeiende planten.
Diegene die onbestraalde kruiden wil kweken of kan krijgen, die zou blij moeten zijn over een pikante noot of verrijking in zijn gerechten, en niet geloven dat daar in bijvoorbeeld peper, knoflook, kummel of verdere kruidenzaden verboden zouden moeten zijn, alleen maar omdat uw voedsel daardoor aantrekkelijker zou worden. Men moet echter de reeds gemalen geprepareerde vorm er van vermijden, maar wel het onbehandelde kruid gebruiken, die men zelf in de mortier klein maakt, zo kan men dus rustig de hele verse (ongeroosterde!) peperkorrel gebruiken, de koriander, het mosterdzaad, etc. ieder daarvan steeds kiemkrachtig en ongemalen ingekocht. In de meeste gebieden groeien overigens ook wilde specerijenplanten.
Het gaat me echter van de andere kant in dit boek niet daarom om aan te zetten tot liefst grote brasserij
Opmerking: Iedere maaltijd is bij ons een feest aan smaak en weldaad. Men moet zich hiermee echter niet moeten “overeten” of overdrijven, zoals bij de verslaafde voeding, omdat een te veel van het goede nu eenmaal niet veel meer goeds, maar vaak zelfs veel minder goeds oplevert.
Vervolg tekst: en peuterwerk – men zou eenvoudig en bescheiden moeten leven. - Het is ook niet de bedoeling om u met de geraffineerdste toebereidingen met de zeldzaamste ingrediënten uit de hele wereld te stimuleren. Maar u allereerst in de plaats te verzetten, om thuis, op eigen bodem uit het volledige te kunnen putten.
In het volgende voedingsprogramma zullen we ons dus in de eerste plaats met de standaardgerechten bezig houden, waarmee u dagelijks zou kunnen -, en ook zou moeten leven. Juist die zijn namelijk in de gehele rauwkostlitteratuur niet te vinden. We kennen ook meer als genoeg receptboeken waarvan het grootste deel er van alleen maar de maag ontstemt. Het gaat ons daarom om het mogelijke en zekere te leren uit een reeks aan basisrecepten en technieken ter toebereiding van basisvoedingsmiddelen die overal makkelijk te verkrijgen en te verbouwen zijn, en waarvan de toebereiding er van voor u zowel tijdelijk als ook gezien van uit de eenvoudigheid er van makkelijk te bereiken, en in korte tijd te leren zijn. Het gaat ons bovendien om het behouden van eetgewoontes, hoe u bijvoorbeeld uw geliefde pizza, de aardappelsalade of een koek op een “rauwe manier” juist kunt maken, zo dat ook uw levensstijl thuis niet zoals ook feesten etc. niet al te groot moeten inboeten, en u dan nog het nieuwe, reële levensgevoel altijd meer beleven en genieten kunt.
Noten en gedroogde vruchten:
Vele hervormers van de oude school verleggen – omdat ze melk en eieren willen vermijden – een groot deel van hun eiwitvoorziening in de vorm van noten. Indien echter vele mensen de noten tot hoofdzakelijke eiwitbron maken, dan zouden we onze bossen maar snel weer vol moeten gaan zetten met walnootbomen en hazelnootstruiken (en waarmee door de laatste rauwkostbeweging voor de laatste Wereldoorlog ook al reeds begonnen werd). Noten zijn echter in het algemeen niet zo goed verteerbaar.
Opmerking: Om een optimale verteerbaarheid te bereiken, zouden notenmoes of notenmeel (met draairaspen / amandelmolens, mortiers en molens – met systemen ongeveer zoals de vleeswolf) vervaardigd moeten worden, en waarmee wederom andere gerechten opgewaardeerd kunnen worden. Het verwerken van hele noten (onvermalen) in andere spijzen met zachte consistentie (kortere kauwduur) moet men vermijden (onverteerbaarheid, verspilling, opgeblazen gevoel, en ongeschikter als dagelijkse hoofdzakelijke eiwitleverancier, dan dat ze vaak aangeprezen worden.
Vervolg tekst: Ik ben er van overtuigd, dat vele van uw noten vaker aan de kant zouden liggen, als u alleen maar wist waar goede tarwe te verkrijgen is, en hoe die, indien juist toebereid, smaakt. – Noten zijn vaak de hoofdzakelijke voeding van onwetende vegane fanatiekelingen zoals bijvoorbeeld gebreksrauwkosteters, die, als men het juist bekijkt, via de ingekochte notenkwaliteit vaak helemaal niet rauw eten. Aan noten – en nog meer bij gedroogde vruchten -, worden vaak algemeen benadelende, beschadigende oftewel vernietingende manipulaties gedaan. Uit redenen van het plaatsgebrek, wil ik hier niet uitvoerig worden en verwijs ik naar het boek van Walter Sommer:”Das Urgesetz der natürlichen Nahrung” waarvan de lijst nog met vele moderne varianten uitgebreid kan worden.
Noten worden bij ons overwegend in (zure-) melk-vruchten –gerechten, koekbereidingen, notenmoes, etc… en af en toe tussendoor als op zichzelf staande tussendoor maaltijd gegeten. Vooral de walnoten zijn belangrijke componenten van onze vegane pasteien en vegane worsten.
Kastanjes:
Eetbare kastanjes kunnen vers gegeten worden zolang als men ze nog met de rasp klein kan malen. Gedroogde kastanjes komen vaak te heet gedroogd, vaak boven vuur, op de markt.Verse kastanjes, tezamen met kastanjes en eikels van de kurk- of steeneik zijn bij ons het basiselement – natuurlijke gekruid met zout, knoflook en verder worstkruiden en toevoegingen – voor de geliefde vegane worst – en pasteien in glazen pot.
Ook bij de inkoop van noten en kastanjes zou u deze best direct van de kweker er van, op de regionale markt moeten kopen, waar u ze beter navragen en controleren kunt. In de herfst is er ook vaak de mogelijkheid om de jaarvoorraad noten zelf in te zamelen. Boeren beklagen zich maar zelden als men hun de noten direct van de oom plukt en betaalt. Vaak kan men ook hele bomen pachten. Men moet navragen waar (wal-) nootgebieden liggen, ze liggen vaak in wijnlandbouwgebieden. De verdere grotere buitenlandse notengebieden liggen in Frankrijk.
Noten worden beter verteerbaar als ze langer bewaard worden. Ook de wintervorst verbetert de noten wat betreft de verteerbaarheid er van voor onze maag, omdat die kiembelemmerende stoffen ter afbraak er van geven. Men behoeft zich ook niet er voor te schuwen om wormhoudende noten – na het verwijderen van de wormen er in en een manuele reiniging er van – te eten. Wees überhaupt niet al te bang. Aan (natuurlijke) rommel sterft niemand. Wel eerder aan was- en reinigingsmiddelen, zoals ook aan al de chemische oftewel natuurlijke “rommel” (technische apparaten, plastiek, kunststof, straling, kookkost, cosmetica, etc), die de beschaafde mens in zijn woning opgehoopt heeft. U zou in het algemeen echter geen angst voor gefermenteerde natuurlijke levensmiddelen hoeven te hebben. Dat wat u nog smaakt dat kan gegeten worden. Als u het met een voor u te “giftige” natuurlijke stof, zoals bijvoorbeeld het beruchte “aflatoxine” te doen heeft, dat tenslotte alleen bij zieke mensen (niet bij gezonde) kanker kan uitlossen (niet veroorzaken!), dan wordt u door het afstotende smaak er van, zoals ook van de geur automatisch van consumptie er van afgehouden. Probeer in het algemeen er achter te komen, hoe de voedingsleveranciers leefden, waarmee dat er bemest werd. Zelfs “natuurlijke” bemesting is niet hetzelfde als natuurlijke bemesting. Het is niet hetzelfde of bijvoorbeeld mest van gevogelte van batterijkippen die met meel van dierenkadavers, frituurvet, kunstmatige vitamines, zwijnenmest van dieren die bijvoorbeeld met het afval van de zoetwarenindustrie in recordtijd op slachtgewicht worden gebracht,etc….wordt bemest, of dat er met de mest van natuurlijk levende dieren bemest wordt, die, in het geval van een natuurlijk paradijselijk systeem, zo ongeveer dezelfde natuurlijke rauwe voeding als de menselijke beheerders er van krijgen. Maar nu tot de noten en schimmels er op:
Fundamentele regel: Schimmel op dode kost (kookkost, bakwaren, etc….) is giftig (omdat deze voeding te veel giftstoffen bevat, en die de schimmel probeert af te breken. Schimmels op levende voeding, zelfs dan als het zich om dezelfde schimmelsoort handelt, zijn eetbaar, vaak zelfs goed smakend. Bijvoorbeeld werkt dezelfde blauwe schimmel op kazen of vochtig gemaakt gebroken (rauw-) graan uiterst weldoend en genezend (biologische stralenbescherming volgens Kuhl), die op het gebakken brood echter absoluut giftig worden. Zo gaat het overigens ook op dezelfde manier met de beruchte “mykoza’s” in de buiken van de vele diëtisten en gebreksrauwkosteters. Daar werken deze schimmels dan en daarom giftig en vergiftigend, als en omdat ze in dat organisme te veel “afval” moeten afbreken. Datgene wat dus giftig is, zijn niet de schimmels zelf, maar de stofwisselingsresten er van. Natuurlijke “vergiften” zijn in het algemeen bijna niet echt giftig (uitgezonderd lijkengift, sommige slangen- en insectenvergiften op lijkengiftbasis), maar worden meestal zelfs in kleinere dosis tot bijzondere geneesmiddelen dankzij hun eigenschap, vergiften af te breken (bijvoorbeeld bijengift als reumamiddel).
Maar na dit niet onbelangrijke neventhema nu weer terug naar het hoofdthema:
Diegene die gedroogde vruchten wil eten, die raad ik aan die zelf te drogen, ter vervanging er van, ter vereenvoudiging en beter zoet maken er van echter liever honing van de imker gebruiken. Wij zelf hebben het gebruik van in winkel gekocht gedroogd fruit zo goed als opgegeven, omdat er nauwelijks nog onverpest gedroogd fruit op de markt is. Menige onwetende rauwkostbeginner zal zich met zijn gedroogde fruit uit de handel wel al de tanden geruïneerd hebben. Diegene die hier verkeerd geïnformeerd, en zonder zich juist in te oefenen, aan een “pseudo-rauwkost dieet” begint, gebaseerd op vruchten uit de handel zoals bananen, appels, sinasappels, dit vervolledigd met gedroogd fruit en noten, met de bekende melk- graan- eieren-verboden, zoals verder ook de gewoonlijke onwetendheid in kwesties zoals de toebereiding van groenten en wilde planten, die hoeft zich tenslotte zich er niet meer over te verwonderen, als hij zowel op het gebied van de gezondheid als psychisch- geestelijk geen noemenswaardig succes heeft, en geen duurzame verbeteringen ten opzichte van de gewoonlijke kookkost verkrijgt. Want zijn voeding is daarmee in zij totaliteit niet werkelijke, volwaardige rauwe natuurvoeding, maar heeft behoorlijk gebrek aan waarde er van, en is bij verre niet in staat het overgrote schadelijke invloeden van de omgeving en milieu (ademlucht, x-stralen- uitstootgassen, elektrische smog, etc…) te compenseren, is dus niet rauwkost in onze zin, maar een pseudo-ascetische kookkostvariant.
De inkoop / aanschaf van vruchten.
Mijn eerste tip zal weer zijn dat men het beste zelf de de verschillende soorten appels kan plukken en ze zelf bewaren. Diegene die bij zich thuis te weinig plaats of ongeschikte situaties heeft, die kan eventueel nog bij de boer of ergens anders een plaats huren, waar de appels koel liggen, maar waar ze niet bevriezen (liefst op ca. –3 graden C.) en daar kan bewaren. Om het verschrompelen tegen te gaan kunt u uw appels ook goed tussen strolagen (huisjes of strobalen) bewaren, waarmee dan ook een goede beschutting tegen erge koude geschapen wordt. Hoe de perfect mooie handelsappels gekweekt, opgeslagen en behandeld worden, kan ik hier niet beschrijven, omdat ik uw appetijt niet wil verderven. (litteratuur Walter Sommer). Desondanks is het zo dat we voor een appel uit de supermarkt niet meteen in paniek hoeven te komen. Bij ons volwaardig “Power”-rauwkostsysteem hebben we tenslotte het voordeel dat onze uitscheidingsorganen een bepaalde mate van vergiftiging en denaturatie kunnen verwerken en neutraliseren, omdat ze tenslotte volledig goed blijven functioneren, en – tenminste tijdelijk – ook wel eens zware arbeid kunnen leveren (en ook moeten in de consumenten- en gifwereld). Door het eten van conventioneel verbouwd fruit sterft men ook weer niet meteen. Maar toch kunnen door de jaren heen, vooral dan als de melkproducten er uit
Opmerking: Bij reeds zwaar vergiftigde personen begint nu kort na het eten van melk en de producten er van een gevaarlijke ontgiftigingsfase. Het kan voor zulke aan te raden zijn, naar een van de weinige natuurartsen te zoeken of te informeren. Hoe langer het nemen van rauwe melk en rauwmelkse kazen niet voorkwam, des te groter worden bepaalde gifdepots in het lichaam, zoals ook de verhardingen en latente neuroses in de psyche, als er weer ontgiftigd wordt (wat onvermijdbaar is voor alle, die weer genezen en gezond, en vooral ook weer een levendig en liefhebbend hart willen hebben). Gevaarlijk voor de omgeving van de ontgiftigende persoon kan het ook worden, als er lijken- oftewel vleesvergiftigden ter uitscheiding komen. Sommigen kunnen in het algemeen het beste van het dierenvlees naar vis overstappen. Zo mogelijk kan worden geprobeerd alleen nog gefermenteerd en daarmee reeds ontgiftigd vlees te gebruiken (in geen geval vers vlees oftewel rauw vlees eten! Ook gedroogd vlees vermijden, als het niet voldoende gefermenteerd of omgezet is). De daartoe noodzakelijke praktijken om in te leggen van vlees en vis in marinades, van het pekelen en koud roken, dus van het natuurlijk houdbaar maken zonder verhitting er van, zoals de culinaire aanwending van op zulke manier gefermenteerd vlees en vis, wil ik echter niet verder in het bestek van dit werk over “paradijselijke voeding“ afhandelen.
Fundamentele regel: Eet eerder melkproducten en eieren, dan vleesproducten.
vervolg tekst: weggelaten worden, altijd grote ophopingen van vergiften hun ontwrichtende werking op de uitscheidingsorganen (nieren, lever) beginnen uit te oefenen, maar ook op de er mee overeenkomende psychische sector. Zou u dus de melk willen weglaten, dan moet u proberen uw inkoop van fruit op de strengste richtlijnen te controleren. Diegene die de beschikking heeft over goede melkbronnen, die kan vooral dan als de betreffende dieren zijn te veel aan fruit te eten krijgen of in zijn omgeving leven, daar nog al wat meer presteren.
Verdere vruchten uit het binnenland:
Kersen, aarbeien, Johannes- en kruisbessen, pruimen, peren, etc…. men moet deze best zelf oogsten of direct van de kweker er van kopen op de weekmarkten. In mijn thuisland Zwaben zijn er vele zelfpluk landerijen, waarin ook onbespoten fruit geoogst kan worden. Informeer echter ook altijd naar de bemesting er van, en, indien mogelijk ook naar de houding en voeding van de mestleveranciers er van!
Diegene die zelf een tuin onderhoudt en op de hoogte is van de toebereiding van groenten, wilde kruiden, het algehele inheemse voedingsaanbod, die is eigenlijk niet meer zo aangewezen op geïmporteerde vruchten. Met de in dit boek doorgegeven kennis bent u er toe in staat, zich op eigen bodem, zelf van gekweekte producten te voeden.
Geïmporteerde vruchten:
Diegene die het zich financieel en op het gebied van de gezondheid permitteren wil en kan, die zal zijn verrijking van het voedselaanbod via het buitenland niet willen missen. Bij voldoende voorziening van proteïne en de beschermende voeding van melk en melkproducten, kunnen bepaalde algemene denaturatie- en vergiftigingspraktijken tenminste een tijd lang getolereerd worden. Anders is het ook wel eens beter om eens een tijd lang naar een warm land te reizen, om zich daar met goed fruit direct van de boom te voorzien.
Maar nu elk van de belangrijkste vruchten apart bekeken:
Citrusvruchten:
De allermeeste citrusvruchten voor de export worden met een fijn jasje, met een kunststof (paraffine,…) laag geconserveerd, voor het uitdrogen er van beschermd. Deze laag beïnvloedt de levendigheid en uitstralingskracht, dus eigenlijk de waarde van de vrucht, vooral omdat tenslotte ook daarmee het eten van het eigenlijk voedingsrijke en belangrijkere gedeelte van de citrusvrucht, namelijk de schil, verpest wordt. Ook wat betreft de smaak worden deze vruchten minderwaardig. De materialen van de conservatielaag dringen naar binnen. Er zijn op de biologische markt dure, maar ook van de conventionele markt af en toe ook heel goedkope niet geconserveerde vruchten te verkrijgen. Voor diegene waarvoor het mogelijk is, kan het beste direct op een grote markt (veiling of handelaarsmarkt) kistgewijs inkopen. Daar vindt hij in groot aanbod van vele handelaars ook vaak onbehandelde citrusvruchten, die niet behandeld, dus mat en vaak wat vuil kunnen zijn. Zulke grote markten (bijvoorbeeld in München of Stuttgart) hebben de verse uit Zuid-Europese landen aangekomen vruchten die ze daar veel goedkoper, en ook nog in betere toestand kunnen krijgen (dus ook meloenen, kakipruimen, perziken, etc…), vruchten, ook vruchtgroenten (tomaten, paprika, etc…) kan men beter uit gebieden kopen waar in die vanwege het klimaat aldaar beter gedijen. De koopwaar uit de kas is niet aan te bevelen, of het moet al zo zijn dat men die zelf in de kas kweekt. – De zuidelijke EG-landen leveren – als men de maatstaaf niet al te hoog zet – nog enigerlei genietbaar fruit, dat echter als verrijking en afwisseling, maar dus niet als basis voor uw voorziening zou moeten worden bezien. Wie zich de fruit- en groenteplantages eens bekijkt, die moet duidelijk worden, dat er op deze manier niet volwaardig of zelfs maar natuurlijk gekweekt kan worden. De meeste vruchtgroenten hangen daar aan een gecombineerde bemestings – en bewateringsslang, net zoals de consumentenburger aan de waterleiding, het stroomnet, de TV /computer, aan de medicamenten en drugs, etc. hangt. Het is tegenwoordig weliswaar niet meer “in” zich ook nog over de bemestingsmethode het hoofd te breken, omdat onze gezondheid toch al van alle kanten bedreigd wordt, maar er waren echt wel tijden, waarin men deze nog met het stijgen van kanker in verband bracht. De op minderwaardige bodem grootgebrachte en quasi dwangvoeding krijgende “buitenmaten” onder de groenten zijn in ieder geval armer aan voedingsstoffen, oftewel minder volwaardig. Men moet daarvan wezenlijk meer eten, en een overeten in verband met het ontbreken, het gebrek van bepaalde stoffen in de voeding kan dan, als al geen kanker, maar toch meestal uw gewicht (en vele verdere onpasselijkheden, opgeblazen gevoelens,…) omhoog drijven. Het gebruik van kunstmatige bemesting zal echter bij goede bodemkwaliteit wezenlijk betere groenten laten ontstaan. Minder schadelijk is zulke bemesting bij het koren zoals ook bij boomvruchten, omdat daar de plant de mest hoofdzakelijk in de bladeren inbouwt. Een gebrekkige gedeeltelijk ontwaardige voeding van kunstmatig bemeste groenten en vruchten, waarvan u grote hoeveelheden moet eten en verteren, en toch nooit echt zat kunt worden, evenzo onvoldoende vervolledigde “mono-kost” zal u ook wat betreft regeneratie en verjonging niet vooruit laten komen, maar verder laten verouderen en degraderen. De celdeling oftewel de vernieuwing van lichaam en geest is uiteindelijk op de lange duur alleen maar succesvol zonder verliezen en veroudering mogelijk bij een goede, volwaardige voeding en een natuurlijke leven. We zullen dus als we juist te werk willen gaan, moeten ons niet alleen om onze eigene natuurlijke voeding bekommeren moeten, maar eerst om onze planten, dieren, en vooral de bodem. Om een natuurlijke bodemregeneratie te kunnen bereiken
Opmerking: Het is niet altijd succes belovend zich hiertoe exacter op schriftelijke aanbouwmethodes te fixeren, om de stadsmens de natuurlijke samenhangen op deze manier begrijpelijk proberen te maken. Leven / overleven in en met de natuur is een kwestie, die niet uit boeken geleerd kan worden. Overeenkomstige succesvolle ontwikkelings- en rijpheidsgraden zijn eigenlijke voorwaarde voor het lukken er van.
Vervolg tekst: zouden onze vruchtbos-vruchthekken-groenten-combinatie-cultuursystemen gebruikt moeten worden.
Bananen:
Ook al dalen bananen door kunstmatige rijping en onnatuurlijke kweek er van erg in hun waarde, toch zal menigeen er niet van af kunnen blijven. De banaan is een ideale vrucht voor de mens en is op velerlei wijze geschikt voor onze natuurlijke gerechten. Jammer genoeg groeit deze vrucht niet bij ons. We hebben ze in dit programma en systeem echter wel gebruikt, omdat we uit ervaring weten, dat het met bananen veel makkelijker gaat met de rauwkostvoeding, en omdat die wezenlijk veel beter smaakt en beter bekomelijker wordt. Het lukt door ongeoefenden ook beter om voedingscombinaties, -completeringen, en -opwaarderingen te maken, omdat de banaan zo goed als met alle gerechten gecombineerd kan worden.
Ik ken enkele gezondheidsbewuste mensen die bewust ongerijpte bananen kopen – dus volledig groen – en ze dan laten narijpen. Zo ontlopen ze een diepgaande benadeling er van, namelijk het rijpen er van in een kunstmatig gasmengsel, en dat overeenkomt met een enorme kunstmatige bemesting. Het is tenslotte zo dat we voor spuitmiddelen geen al te grote angst behoeven te hebben, op voorwaarde dat we goed met melk voorzien zijn, maar dat de “vervalste” eiwitbouwstenen, dus deze vervalste deeltjes die in ons lichaam ingebouwd zouden moeten worden, dat we die zorgvuldig zouden moeten vermijden. Een vergiftiging door een of andere stof, die het lichaam geen levensbouwstenen leveren kan (bijvoorbeeld suiker, kookzout) en ook verder geen wezenlijke functies overneemt, is niet al te tragisch, en gaat weer over met de uitscheiding er van. Maar een deficitair eiwitbouwsteenelement, dat tot bestanddeel van ons lichaam kan worden (bijvoorbeeld vlees van dieren) zouden we nauwkeurig moeten vermijden.
Zo gezien is het ook met de rijping van bananen niet onbedenkelijk, omdat in dat gasmengsel bijvoorbeeld stikstof (N) als eiwitleverancier zit. Men moet zich hier echter algemeen afvragen, hoe ver dat men het schoppen kan en wil met het natuurlijke leven. Zo lang zich iemand bijvoorbeeld nog een groot deel van de dag in een gesloten of zelfs verwarmde ruimte bevindt, of stadslucht inademt, inademen moet, kan hij ook nog rustig zulke bananen eten. Deze zullen dan zijn algemene toestand nauwelijks belasten, maar altijd nog verbeteren. – De keuze van de voeding is überhaupt een kwestie van nivo naargelang op welke trap dat de mens van het natuurlijke leven zich bevindt, bevinden wil of moet, is dit beslissend voor zijn wensen en voedingskwaliteit en reinheid.
Ook de noodzakelijke voedingshoeveelheid, vooral aan eiwitrijke voeding, wordt bepaald door de lichamelijke inspanningen, de giftigheid van het milieu en de voeding (hoe giftiger, hoe hoger de eiwitbehoefte) zoals ook de actuele (cel-)toestand van de betreffende persoon (hoe groter de oude lasten, hoe slechter de cellen, des te groter de behoefte ter “reparatie”). Bij de meeste civilisatieslachtoffers, is de ophaalbehoefte aan goede voeding, vooral aan goede eiwitbouwstenen daarom groot, zodat er meer gegeten wordt dan dat het verteringssysteem kan opnemen. Omdat de beste en makkelijkst opneembare bouwstenen die van de melk en de producten er van zijn, eten de aspiranten daarvan dan steeds een grote hoeveelheid, wat als gevolg zijn lichaam toestaat, zich van de oude lasten te bevrijden, dus reinigingsziektes veroorzaakt.
Onthoudt: Er is geen door natuurlijke voedingsmiddelen veroorzaakte “ziekte” of “allergie”. Allergie of ziekte is uitsluitend het gevolg van gedenatureerde giftige stoffen, nu, of in het verleden. Alle zogenaamde “allergieën” zoals bijvoorbeeld tegen rauwkost, melk, citrusvruchten, tomaten, aardbeien, etc… moeten daarom als onechte allergieën worden geclassificeerd, omdat deze natuurlijke voedingsmiddelen bij de vergiftigde alleen maar reinigings- / ontgiftigingsprocessen op gang brengen, die bij de niet-vergiftigde echter nooit allergenen kunnen zijn.
De combinaties van melk (bijvoorbeeld kwark /kaas) en banaan resulteert evenzo in een zeer hoogwaardige en makkelijk opneembare ”powerkost”-variant. Let bij de inkoop van bananen ook op die met de kortste transportafstand (bijvoorbeeld Madeira, etc.).
Tropische vruchten / andere vruchten:
Hoe groter de afstand waarover de vruchten getransporteerd worden, des te twijfelachtiger de kwaliteit er van. Diegene die een vrucht per vliegtuig over de halve wereldbol laat transporteren, die zal nauwkeurig precies er op letten dat die ook kan worden verkocht, dat heet, dat die er perfect uitziet, vrij van ongedierte is, en liefst zo lang mogelijk houdbaar is. Daarvoor zijn alle mogelijke methodes om te conserveren goed, men schrikt vaak ook niet terug voor radioactieve bestraling. Alhoewel het in Duitsland nog verboden is, om bestraalde vruchten op de markt te brengen, stelt dit verbod niet veel voor, zodat er eigenlijk nog strengere importcontrole voorschriften ingesteld zouden moeten worden, die dit soort producten van vele landen aan de grens terug zouden wijzen. Voor de bestraling werken bovendien de atoomlobby, zoals ook de farmaceutische-, de medische-, en de voedingsmiddelenindustrie. Er zijn in de ziekenhuizen afdelingen, waarin alleen maar bestraald oftewel steriel voedsel verstrekt wordt, om de betreurenswaardige slachtoffers van de moderne levenswijze ook dan nog enige tijd in schijnleven te houden als hun organen hun lichaamssystemen bij de minste reinigingsziekte collaboreren zouden. Dat deze manier van het vermijden van natuurlijke voeding (en doden van alle bacteriën, virussen en micro-organismes) dan desondanks dodelijk eindigt, kan iedereen vaststellen die eens een kankerkliniek bezoekt. Jammer genoeg kan met de geneeskunde moeilijk nawijzen dat met de tegenwoordige behandelingswijzen de mensen regelrecht vermoord worden. Er zijn echter statistieken die de zwaar- of zelfs “ongeneeslijke” patiënten onbehandeld een langere levensduur en vooral betere levenskwaliteiten in vooruitzicht stellen, juist dan als geprobeerd wordt natuurlijk te leven en te eten. – Ik wil op deze plaats nog de “gevorderde patiënt” van het verslavingssysteem voor al te grote hoop via ons voedingssysteem waarschuwen. Hun vergiftiging en aftakeling is meestal al zo ver voortgeschreden, de weg in de verkeerde richting werd tenslotte al zo ver en lang gegaan, dat hier een ommekeer aan bijvoorbeeld een “wonderlijke genezing” realistisch zou zijn. Regeneratie volgens onze voorstellingen is een ernstige levensopgave, zowel op lichamelijk als op psychisch-geestelijke vlak. De verwende stadsmens
Opmerking: Men kan hierover het beste lezen in Jacob Lorber “Himmelsgaven” Bd3, pag. 249 en pag. 256 “Het Stadsleven”.
Vervolg tekst: van tegenwoordig zal hiermee enorm aan en met zichzelf moeten werken, als hij nog halverwege uit zijn gevangenis, zijn vervalstadium wil ontkomen.
Andere vruchten
zoals ananas, avocado’s, dadels, etc. uit niet al te ver af gelegen gebieden kunnen evenzo net zo goed zijn. Als het zeker is dat ze niet bestraald werden, zijn eigenlijk alle volrijpe verse vruchten ter tijdelijke verrijking acceptabel.
Waarom is bestraling schadelijk?
De tegenstanders van de levensmiddelenbestraling konden wel een grote hoeveelheid van vergiften goed nawijzen, maar diezelfde vergiften zijn fataalsgewijs allemaal net zo goed ook in gebakken of gekookte voeding nawijsbaar! Op dit moment zelfs in grotere hoeveelheden!
Daarmee was de bestraling niet te verbieden. Dat de gezondheid oftewel het gezond worden zowel psychisch als lichamelijk afhankelijk is van natuurlijke niet-ontwaardigde voeding, kon wel niemand herkennen of juist verklaren. Bestraling kan echter niet gelijkgesteld worden met koken of bakken, omdat daarbij een beschieting op atomair nivo plaats vindt, die verdergaander en van andere vernietigingssoort in de macromoleculen van de bestraalde waren zijn, dan dat die door vuur of verhitting zouden ontstaan.
Opmerking: Hier in ziet men ook de reden, waarom magnetrons of andere op stralingsbronnen gebaseerde bak- en kookmethodes uit de nieuwe tijd schadelijker zijn dan het gezellige smoren van een gerecht op grootmoeders oven, die nevenbij gezegd nog een van de beste verwarmingsbronnen is, omdat daarmee voortdurend lucht wordt aangezogen, en daarmee deze uitgewisseld en naar buiten bevorderd wordt.
Evenzo is ook de uitwerking op lichaam en ziel wezenlijk “van een andere soort” omdat nu eenmaal nog meer vervreemd van de natuur en met fijnere gelijktijdig brutalere geweld vernietigd en gedenatureerd wordt.
Het erge is daarbij ook nog, dat er door een bestraling van vruchten, groenten, kruiden, gedroogd fruit, etc… de weinige nog acceptabele voedingsbronnen – ieder mens leeft van “rauwkost” en sterft aan gedenatureerde voeding – ook nog verdorven, quasi “aangekookt” op de markt komt, en het daardoor voor de burger maar moeilijk mogelijk wordt, levengevende rauwe voeding te verkrijgen, de schadelijke invloeden maar minimaal te kunnen te ontkomen. Bestraalde voeding is dus een gevaarlijk bedrog voor ons allemaal, omdat ook hier weer ontwaardigde decadentiekost als natuurlijke voeding verkocht wordt. Verder zal de regenererende natuurlijk meer moeten proberen, algemeen alle technische invloeden zowel op zijn voeding als ook in zijn omgeving in te perken. Diegene die eenmaal het genot van een natuurlijk leven heeft kennen geleerd, die wil niet eens meer in huizen leven en slapen, en wil geen kleding meer aantrekken die in wasmachines met wasmiddelen gewassen werd, en gaat ook niet meer graag in de stinkende W.C.-ruimtes, waarin waardevolle mest met veel water weggespoeld wordt, die dan door kunstmest vervangen moet worden. Het is duidelijk dat een zich toe wenden aan het leven en de natuur beslissende gevolgen op de oude consumentenwereld zal hebben. Veel zal er niet meer gebruikt hoeven te worden. Maar hangt ons (over-)leven echter wel er van af van het feit dat altijd meer schadelijke, natuurvernietigende consumentenartikelen geproduceerd kunnen worden? - Ik geloof dat nauwelijks. Een gezonde inkrimping, een “dinosaurus-sterven” van bepaalde productenaftakkingen zou niemand schaden die gelijktijdig terug in zijn tuin gaat, en in plaats van het oude nieuwe dingen en betere dingen doet en produceert. Datgene wat echter wel schaadt, ja zelfs ons leven vernietigt, dat is als we geen land om te (over-) leven over zullen houden. Iedereen zou zoveel land moeten krijgen, als dat hij zonder machines zou kunnen bewerken, beplanten. Per persoon zijn ongeveer een geit,
Opmerking: Het is hier van zelfsprekend dat het aantal van de gehoudene melkdieren een redelijke verdraaglijke mate niet mag overschrijden, en dus onder controle gehouden moet worden zo lang als het paradijselijke tuinsysteem met al zijn vruchtenbomen en heggen niet volledig opgebouwd is en de geiten dan van schadelijk dier tot nuttig dier kunnen worden, omdat ze bepaalde oppervlaktes vrij kunnen houden van overwoekeringen. Het voordeel van vee ligt ook daarin, dat men daarmee voldoende organische mest verkrijgt, omdat de dieren daar buiten tenslotte de hele dag eten, en s’nachts dan de mest in de stal achterlaten. Daar waar echter opnieuw bomen aangeplant zouden moeten worden, daar moet beschermd worden, of het moet al zo zij dat men beschermende omheiningen om de bomen heen aanbrengt of de planten met bepaalde stoffen bespuit, die de dieren niet lekker vinden. Natuurlijk hebben we in ons systeem ook nieuwe door ons ontwikkelde boombeschermings- en bemestingsmethodes, zoals bijvoorbeeld gevlochten dubbele cirkelvormige muren gevuld met stro, hooi, loof….(Zie P.I.-systeem/natuurlijke gebouwen). De problematiek van onze voeding hang tenslotte met die van onze dieren af, net zoals met die van onze planten. Jammer genoeg ging in vele bodems hun gehalte aan minerale stoffen, aan levend materiaal (humus, bacterieflora) door het gebruik van chemische mest verloren. Het zal enkele jaren duren, tot de uitgeloogde bodem via een natuurlijke behandeling weer een gezonde groei en leven, een voldoende zijnde bacterieflora en het gehalte van alle noodzakelijke stoffen kan nawijzen.
Wij weten dus helemaal niet hoe arm dat onze bodem en daarmee ook onze voeding al geworden is. We kunnen dit aan de hand van de ziekte-statistieken alleen vermoeden. In ieder geval is het zo dat als er ook maar één belangrijke stof in de bodem ontbreekt, dat dan planten, dieren en mensen ziek kunnen worden. Nog kunnen we de deficiënties wat verminderen doordat we voeding uit alle goed werkende landen importeren en onze spijskaart daarmee verrijken. Indien we echter eerstdaags weer van eigen productie overleven moeten, dan zouden we zo snel mogelijk de terugwinning van alle natuurlijke stoffen in de natuur en voedingskringloop zorgen. Dus weg met de kanalisatie, hier met de humus-w.c., de huiseigene gierput….Poep is waardevoller dan goud!
Vervolg tekst: en 2 kippen te houden. De behoefte aan melkdieren stijgt bij giftigere omstandigheden en zinkt als er natuurlijk geleefd kan worden.
Voedingsaanvullingen en dranken.
Thema’s:
Oliën, azijn, kruiden, algen, geneeskrachtige aarde, wijn en most, thee’s, limonades, sappen, water, kwaliteiten, bedenkingen alternatieve mogelijkheden, aanwending en nut.
Beste lezers, ik ben noch een therapeut noch een homeopaat of zelfs arts, daarom mag ik u volgens de momentele “wet” geen raad geven die het bezigheidsbereik van eerder genoemde beroepsgroepen beklemt. Ik mag u alleen mij kennis en mijn persoonlijke ervaringen doorgeven, die u alstublieft evenzo wilt bekijken. U ziet hier de dingen met mijn ogen die natuurlijk onscherp of foutjes kunnen hebben. Omdat bovendien ieder mens in een andere omgeving of onder andere omstandigheden leeft, is het nauwelijks mogelijk om een exacte handleiding tot succes of ter gezondheid te geven. Daarom, bij hetgeen u doet of laat, voor het aannemen en verwerpen van mijn argumenten is en blijft iedereen zelf verantwoordelijk. Ik kan echter voor mijn eigen goed geweten en mijn omgeving beweren, dat ik / wij een levens- en voedingssysteem gevonden en ontwikkeld hebben, waarmee we gelukkig en gezond en zeer genotsrijk leven, ja, zelfs koninklijk mee kunnen leven en eten.
Olie:
Omdat het in de praktijk voor de beginnende rauwkosteter maar moeilijk mogelijk is om zelf boter te vervaardigen en ons voedingssysteem sowieso meer op het inzetten van vloeibare vetten aangewezen is, krijgen de oliën uit kiemkrachtig zaad, op voorwaarden van volgens natuurlijke richtlijnen geperst, een grote betekenis. Plantaardige oliën zijn weliswaar niet perse noodzakelijk voor het overleven, maar ze zijn wel van zeer nuttige hulp bij de vertering en toebereiding oftewel de opwaardering van de meeste groenten. Vele vitamines en voedingsstoffen kunnen tenslotte pas dan bij het voorhanden zijn van een vetcomponent geassimileerd worden (zeggen de wetenschappers).
Ook bij de oliën ziet het echter op de markt van de koopwaar tamelijk duister uit. De oliepersing thuis komt jammer genoeg (nog) niet veel voor, en de
Opmerking: Oliepersing is niet zo moeilijk als men denkt. U heeft daartoe ten eerste een apparaat nodig ter verkleining van het zaad: bij grotere zachte en kernloze zaden zoals noten, aardnoten of zonnebloemen kan men nog bijvoorbeeld de draairaspmolen van de firma Messerschmitt gebruiken, of de persen, of ook de grotere mortiers. De verkleining van pitten hebbende oliehoudende vruchten, zoals bijvoorbeeld olijven, maar ook het fijn tot moes maken van de kleine oliehoudende zaden zoals lijnzaad, rapenzaad, sesamzaad, maanzaad etc. is wat moeilijker. Als we echter het fijn gemalene of geperste in de mortier kleingemaakte persgoed een maal klaar hebben staan, dan is de uiteindelijke oliepersing niet meer erg moeilijk. We hebben daartoe alleen nog maar een 15 cm in doorsnee zijnde en 20 cm hoge, boven en onder open zijnde stabiele stalen cilinder nodig (bijvoorbeeld van edelstaal) met fijne gaten aan de zijdes er van, en ook een mechanische autokrik, liefst een met grote kracht (een oude vrachtwagenkrik). De nieuwere autokrikken deugen hier voor niet erg goed, omdat die volgens onze ervaring al vlug hun druk verliezen of ondicht worden. Nu heeft u alleen maar nog een persgestel nodig met een opvangbak, waar u de cilinder en de wagenkrik van boven op een precies in de cilinder passende multiplexschijf op kunt zetten, en die deze dan zo naar beneden kan persen.
Vervolg tekst: verwerkende levensmiddelenindustrie met hun denaturerende methodes, laat wat dat betreft ook niets goed vermoeden. Er zijn enkele oliemolens die nog in enge relatief kleine perscilinders (daar verhit zich het persgoed minder in) volgens oude methodes olie te persen, en die wat betreft de voortgang in de bereiding er van standhouden konden.Ook daar is het echter helemaal niet zeker, of er echt wel kiemkrachtig persmateriaal gebruikt wordt. Meestal is er altijd ergens wel iets wat niet klopt. Als al niet bij het persen, dan wel bij het verkleinen of vermalen van het persmateriaal. Of later bij het scheiden van het sap (bij olijfolie), ontbitteren (distelolie), of het filtreren. Gelukkig is olie alleen maar een vet en bevat het dus geen eiwit, geen levensbouwstenen en werkt daarom in het geval van een denaturatie niet zo erg op ons organisme in als bijvoorbeeld de hoogwaardigste levensbouwstenen bevattende melk. Let u bij de koop in ieder geval op:
- alle beschrijvingen over de hoogste temperatuur bij de hele persprocedure
- op de garantie van de kiemkracht van het zaadmateriaal
- of er geen centrifuges gebruikt werden
- hoe er ontbitterd of ontwaterd werd (chemisch, met water?)….
De vermelding “koud geperst” zegt bij sommige oliesoorten (bijvoorbeeld olijfolie) maar weinig, omdat de hitte daar niet voor de persing, maar voor de aansluitende scheiding van vruchtensap en olie aangewend wordt, of in de heetlopende centrifuges.
Voor onze rauwkostpraktijk kiezen we het beste oliezaden, waarbij een halfwegs natuurlijke winning in onze zin mogelijk is, dat zijn vooral de olie uit noten, rapen, mosterd, en zonnebloem, eventueel nog lijnzaadolie.
De vervaardiging van olijf- en distelolie is bijzonder kritisch. In de handel aangeschafte notenolies zijn ten eerste zeer duur, en ten tweede uit verdere redenen zoals machinaal kraken onder hitte, drogen, bestraling tegen ongedierte…evenzo wat hachelijk.
Thuis is echter goede notenolie makkelijk zelf te maken. Voor wie dus de fabricatiemachines van de grote bedrijven niet serieus genoeg functioneren, die moet eens de eigen vervaardiging thuis daarvan proberen.
We hebben intussen uit een nieuwsoortig maar eenvoudig systeem (van de firma Rink/Amtzell) een fruitpers met hydraulische krik (die we intussen door een mechanische vervangen hebben, zie opmerking boven) in samenwerking met goede kaasvormen uit edelstaal een zeer goede mogelijkheid hoe u thuis olie winnen kunt. Diegene die helemaal in de natuur leeft, die zal misschien alleen maar met mechanische hefboomsystemen persen (zie ook mijn boek “Farming” daarover). Een oude autokrik kan echter overal worden gebruikt om te persen of drukken waar grote druklasten aangewend moeten worden. Men kan dus pershuizen met opvangbekken in rotsblokken of ook boomstammen uitkappen.
Wij zelf persen en vooral ook vooraf alle zaden goed vermalen, persen of in de mortier fijnmalen kan, die heeft de mogelijkheid zelfs uit onkruidzaad of boekweitzaden, pompoenpitten etc. eigen olie te winnen. Een verder niet te onderschatten voordeel is het verder kunnen gebruiken van de achtergeblevene restmaterialen van het persgoed, die cosmetisch, of ter voedering van de dieren, maar ook bij de vervaardiging van nieuwsoortige lekkernijen bijvoorbeeld geconcentreerde opslagvoeding een grote rol kunnen spelen.
Azijn:
Of er wetten zijn die de pasteurisatie van azijn vóór of na de fermentatie er van voorschrijven weet ik niet. Bij natuurlijke azijnsoorten zouden in ieder geval na enige tijd azijnschimmels ontstaan, die bij de verwende “steriele” klant afkeer en een reis naar de gezondheidscommissie zou veroorzaken. De handel loopt om dit gevaar heen, en ergo moeten we onze azijnsoorten zelf vervaardigen, omdat de gedenatureerde handelsproducten weer eens niet door onze natuurlijkheids-keuring heenkomen, en zo uit de boot vallen. Omdat we ons bovendien niet altijd met de “vervangazijn” – het citroensap - bezig willen houden of kunnen, en er ook niet mee willen volstaan, heet het ook hier: zelf maken.
Vooral appelazijn (ook uit peren en kweeperen), maar ook wijnazijnen zijn als voedingsvervollediging ter toebereiding van onze groentengerechten zeer waardevol, en kunnen ook niet werkelijk door andere zuurvoorzieners vervangen worden.
Bedenkingen voor de gezondheid kennen we hier niet bij het gebruik van natuurlijke azijnsoorten, integendeel kunnen we alleen maar goeds er over melden, als deze juist gebruikt werden. De een of andere benadelingen en schadelijkheden die men hier en daar aan de azijn wil toeschrijven, moeten wel door de gepasteuriseerde handelsazijn veroorzaakt worden, die tenslotte vaak niet eens uit vruchtensappen, maar chemisch verkregen wordt.
Over het zelf maken van azijn:
- Boeren die most maken, hebben vaak ook azijn, omdat hun altijd wel een vat wat te oud wordt “om gaat”. Daar kan men zeer goede fruitazijn vaak zelfs kosteloos krijgen.
- In tegenstelling tot alcoholgisting die onder afsluiting van lucht verloopt, ontstaat de gisting van azijn onder de toevoer van lucht. Indien men echter in de mogelijkheid heeft om natuurlijke wijn te verkrijgen, dan behoeft men deze vaak alleen maar enige tijd open te laten staan om automatisch wijn tot azijn te laten worden. Indien de wijn overigens niet tot azijn wordt, dan is het aan te nemen dat er overeenkomstige toevoegingen in zitten en deze dus niet tot de natuurlijke wijnen te rekenen was. De azijngisting ontstaat ook zonder het er in doen van een azijnschimmel, die, als die te lang in de azijn blijft, die praktisch opteert, vernietigt.
- Uit de thuisbereiding van fruitsappen kunnen alle heldere, sappen zonder bezinksel er in en mostsoorten goed tot azijn vergist worden, doordat men die misschien in reeds geïnfecteerde houten vaten open – dat is alleen afgedekt met een doek – enkele weken of maanden laat staan. Het best in de buurt van ander azijnsoorten.
Spant u zich alstublieft ieder dag er voor in om het aanwezig te laten zijn van alle voedingsaanvullingen van de zure kant, om een optimale vertering, waardigheid en wel goede smaak van uw spijzen te bereiken. Diegene die hier gelooft de fijnigheden te kunnen weg laten, die zal niet alleen het genot van zijn gerecht niet tot zijn volle recht laten komen, maar die zal ook veel van zijn waardevolle plantenkost niet kunnen assimileren. Als u zonder appetijt eet, en uw groentesalades bijna al met geweld moet klein kauwen en slikken, het gevoel hebt, niet goed zat te worden, dan ligt dat – indien er niet al te proteïnearm gegeten wordt bijna altijd aan de gebrekkige toebereiding en samenstelling van de maaltijd. Wij mogen niet geloven dat nadat we de kookkeuken hebben verlaten, nu niet meer op geschikte combinaties en vervollediging van onze componenten aangewezen hoeven te zijn!
Verder zure componenten zijn:
De kefirschimmel vergist en verbetert de melk op zijn eigen speciale wijze, zodat niet alleen het melkdier, maar ook nog een plantaardige toebereider aan de hogertransformatie en verfijning van deze zonder meer al hoogwaardige voeding deelneemt (zie ook het hoofdstuk Voeding voor Dieren).
Azijnzure groenten: Wie kent niet azijnaugurken- of uienconserven in de glazen potten met schroefdeksel er op? De steriele conserven uit de handel zijn zekerlijk verhit en zitten vol met onnatuurlijke stoffen (suiker, conserveringsmiddelen, E….). Maar u kunt tenslotte nu zelf natuurlijke azijnconserven maken! Niets is makkelijker: augurken, azijn, zeezout, en wie wil doet er nog enkele kruiden en specerijen er bij, in een schroefdekselpot of in een inmaakspot. Deksel er op en klaar. Een maand later kan men met het eten er van beginnen. Nergens is er ergens verhitting, sterilisatie of de een of andere chemische stof voor nodig! Dat alles zijn pure cookie-sprookjes! Noodzakelijk is zekerlijk een echte natuurlijke, kunstmestvrije kwaliteit van alle ingrediënten, dus wederom de eigenproductie.
Melkzuur gefermenteerde groenten: U moet hierbij op dezelfde manier voortgaan als bij het azijnzure inleggen van groenten, alleen dat er nu geen azijn voor het afvullen met bedekkende vloeistof gebruikt wordt, maar men de gezouten groenten zo lang kleinmaakt of stampt, en/of in de pot perst, tot het eigen sap er boven staat, waarmee het dan overdekt wordt. Dus zo dat die in hun eigen sap fermenteren kunnen. Bij zachte groente is dit erg makkelijk om veel sap er uit te verkrijgen. Bij zeer droog fermenteergoed kan men ook met wat wijn nahelpen, of het sap van oude fermentaties nog eens te gebruiken.
Ook hier mag er wederom niets verhit, “geblancheerd” of gesteriliseerd worden. Diegene die deze onzin van het inkoken uitgevonden heeft, en die de huisvrouwen de richtlijnen daarvoor gaf dat alles altijd zeer nauwkeurig afgekookt moet worden zodat de groente “kiemvrij” lijkt, oftewel houdbaar zouden blijven, zou met terugwerkende kracht met de ergste verachting en straf berecht moeten worden! Onze natuurlijke gefermenteerde “onsteriele” verzuringen blijven in de schroefdekselpotten jarenlang goed, dus langer dan de doodgekookte soort, als ze op de juiste manier gemaakt werden!
Bovendien zijn er alle soorten groenten in alle combinaties mogelijk. Dus niet alleen maar zuurkool! Zelfs de melkzure (mede-) fermentaties van granen en paddestoelen laten voortreffelijke smaak-componenten ontstaan. Ik kan me nauwelijks meer een maaltijd zonder melkzure groenten voorstellen. Die horen gewoon er bij!
Ik geloof dat men reeds door het ontbreken van zulke eenvoudige praktijken ter bereiding van de voeding, die tenslotte niet eens tijdens de oorlogstijden, wil zwijgen tegenwoordig beheerst werden en worden, zeer goed de voortschrijdende stand (“vooruitgang”) en techno(idioti)sering van dit tijdperk laat herkennen.
Zout:
Ik houd het voor mogelijk en tenminste tijdelijk ook voor goed, om het gebruik van zout weg te laten. Vooral in volwaardig gekweekte groenten en kruiden bevinden zich voldoende stimulerende smaak- en inhoudende stoffen waarvan we kunnen genieten zoals ook voedingszouten. Echter is het zo dat met de verteringsbevorderende werking van zout de meeste kruiden en groentegerechten beter verteerd oftewel voldoende hoeveelheden er van überhaupt gegeten en verwerkt kunnen worden. Juist plantaardige voeding van moeilijk verteerbare soort, kan dus met extra zout beter ontsloten worden. Ik ondervond het echter als zijnde beter, eerder het minimum als het maximum van het zout aan te houden. Er zijn weliswaar dietische studies en leraren die zelfs beweren dat men zonder zout niet zou kunnen leven, dat men dagelijks een bepaalde hoeveelheid zout tot zich zou moeten nemen, om de voeding überhaupt assimileren te kunnen, maar toch zijn zulke beweringen wat ongedefinieerd, omdat ze van bepaalde levens- en voedingsvoorwaarden uitgaan, die weliswaar momenteel nog dominerend overheersen, maar die niet overal dominerend verder zouden moeten heersen. Diegene die over het voor en tegen van het zout spreekt, die moet het eerst de voeding bekijken, die het zou moeten verteren! Vruchtenkost, melk (+ de producten er van), honing, en eieren,…dus de hoogwaardigste en makkelijk verteerbaarste componenten hebben geen zout nodig. Maar al op het gebied van noten, granen en vooral groenten, behoort zout echter gewoon er bij. Een geringe hoeveelheid aan dagelijks groen is ook nog zonder zout te verteren, maar kan die tegenwoordig tengevolge van de schadelijke invloeden dringend gewordene hoge dagelijkse opnamecapaciteit levende voeding, vooral ook door groene- en geneeskrachtige planten tenminste binnen de civilisatie nauwelijks meer zonder zout bereikt worden. Een grote hoeveelheid aan dagelijkse groene plantenvoeding kan en mag in de civilisatie niet weggelaten worden!
Het gevaar van het zoutgebruik zie ik voor de rauwkosteter momenteel niet in de eerste plaats in zijn bijtende agressieve, chemische (zonder meer alleen maar bij kook- en keukenzout) eigenschappen, (die overigens door voldoende vloeistoftoevoer verminderd kunnen), maar eerder in de mogelijkheid om daarmee gebrekkig toebereide of kwalitatief minderwaardige voeding te overtonen. Men werkt zich dan evenzo dingen naar binnen, die men anders nooit zou eten, omdat die van ontoereikende aard of slechte smaak zijn. – Paradevoorbeeld: Vlees en worst in de traditionele keuken zouden zonder zout vanwege hun weerszinwekkende smaak er van nauwelijks gegeten worden, In het algemeen zou alle kookkost zonder zout en kruiden naar datgene smaken wat er in zit, namelijk naar niets, naar dode onlevende, schijnkost, naar smaakbedrog..
Zout is bovendien niet hetzelfde als zout!
Meestal verstaat men onder zout bovendien kookzout en keukenzout uit de raffinaderijen. Deze bijtende chemicaliën mogen natuurlijk niet in ons lichaam komen. Acceptabel is alleen maar natuurlijk steenzout of zeezout. Het gebruik van het ongeraffineerde, ongereinigde, natuurlijk zeezout levert bovendien een grote hoeveelheid mineralen en sporenelementen, en zelden voorkomende ingrediënten uit zee (zoals bijvoorbeeld ook natuurlijke jodium) gratis mee.
Volgens mij zijn er ook reeds bronnen, waaruit steenzout, dat uit bijzonder zoutrijke bergen in hele brokken gebroken wordt, onbehandeld verkregen kan worden.
Beide natuurlijke zoutsoorten, zowel uit de zee als uit de berg, kunnen dus goed en verrijkend zijn. Ze zouden altijd onvermalen aangeschaft worden, omdat het gebruik van een machine ter verkleining van die speciale “levensvorm” van een zoutkristal (kristalorde), opslagfunctie van lichtenergie, steenmagnetisme…..) al vooraf vernietigt. Bij ons wordt het zout altijd pas direct vóór of bij het eten of toebereiden in de mortier klein gemaakt, of heel er zo bij gedaan dat het zich kan oplossen.
Zelfs bij het gebruik van natuurlijk zout zal menige “reformer” het niet met mij eens zijn. Het moet ook hier duidelijk zijn dat zout in de natuur voorkomt, oftewel op natuurlijke manier ontstaat, en het dus volgens onze definitie van natuurwetten, toegestaan is. Dat het voorkomen van zout in de wildernis ook voor dieren hoge waarde bezit laat zich daaraan herkennen, dat daar waar dit openlijk aan het daglicht komt, hele kuddes van verre af er heen reizen. Natuurlijk zout is niet “dood“, maar heeft de levensvorm van een kristal oftewel een lichtopslagcapaciteit. Een door mij vroeger geformuleerde definitie ( in de eerste druk van het “Narrenzeitalter”, waarna volgens welke “anorganische” substanties toegestaan zouden zijn, werd hier vaak verkeerd geïnterpreteerd. In de natuur is er indien we het juist bekijken, niets “anorganisch”, niets wat niet leeft, omdat daarin ieder macromoleculaire structuur natuurlijk opgebouwd en gerangschikt is, en daarom “leeft”!
Opmerking: De harmonische orde in structurele geometrische vormen werken als verzamelaar van energie. Natuurlijk juist georganiseerde structuren beginnen daarom naargelang de opname en verwerkelijking van deze goddelijke orde straling (goddelijke geest) te leven. Leven ontstaat uit de gehoorzame en onvervalste opname van Gods geest, die alle natuurlijke schepsel graag geven, maar dat blijkbaar erg moeilijk is voor mensen.
Werkelijk natuurlijke onjuistheden, dodelijke, chaotische, onzuiverheden….. zijn er in de natuur niet, maar kan en kon alleen maar door de ver van de natuur af staande mens kunstmatig vernietigend en moordend “geschapen worden”! – Door ongeoorloofde eigenzinnige ingrepen in, en veranderingen aan levende dingen, dus reeds door vuur en alle verdere dodende denaturisatiemethodes, waarmee de anti-natuur-onmens zijn tegennatuurlijk vervaardigde producten maakt, en de goede, natuurlijke verpest.
Er rijst hier echter de vraag of het niet toch mogelijk zou zijn, zelfs metalen voorwerpen, eigenlijk alle door de mens vervaardigde gedenatureerde “anorganische dingen” door natuurlijk(ere) te vervaardigen en dus weer te belevendigen.
Wat de gentechnici met hun nucleaire bombardementen op de cellen uitvoeren, is zuiver vernietigend te werk gaan, een regelrechte misdaad! Maar toch drijft de mens reeds sinds de tijd van de alchemisten de gedachte om zelf goed en kwaad (goud) te kunnen scheppen. Door volkomen nadoen van de natuurlijke processen, de aanwending van de scheppingsorde, van natuurlijke orde principes, van de harmonische wetten, maten en overeenkomstige getallen…zou het zekerlijk eerder mogelijk kunnen zijn als dat wat de genetische onderzoekers in opdracht van de concernen met alle schande aan de natuur bedrijven. Zijn er dus natuurlijke chemische omzettingsprocessen, quasi natuurlijke kunstmatige vervaardigingsprocessen zoals bijvoorbeeld een koudsmeltproces voor metalen mogelijk? (op dit punt zullen er zeker velen hun oren spitsen). Indien dit mogelijk zou zijn, dan rijst nog een verdere dringende vraag: Zijn zulke dingen die in de natuur niet voorkomen eigenlijk wel nodig?
Opmerking: Reeds de kleinste geringste schade aan het materiaal door vuur of hitte kan drastische verminderd worden, als er
”natuurlijk dodend” – dus met open vuur – gewerkt wordt. U kunt bijvoorbeeld eens ter vergelijking hout in een oven, en hout buiten in een open vuur zoals een kampvuur verbranden. Reeds aan de reuk van het hout kunt u vaststellen, dat het vuur van de kachel wezenlijk onaangenamer ruikt oftewel giftiger is, dan de geur van de rook vooral bij de verbranding van bepaalde houtsoorten en kruiden. Dat als we er op letten ook de juiste techniek van het hout er op te leggen gebruiken, zodat er verstikkingsvrij verbrand kan worden, de rook bijna zelfs aangenaam is. U kunt daarom bijvoorbeeld houtas van open vuur ter bemesting van de tuin gebruiken. De as van een kachel kan echter al schadelijk werken.
Of het hier echter nog noodzakelijk is en goed is om vuur te gebruiken, is een verdere en zeer gerechtigde vraag. Wij hier in Portugal vermijden het hele jaar door liefst iedere verbranding. Vuur “stinkt” voor ons altijd. En zelfs in de winter leven we liever in de koele lucht dan in verwarmde ruimtes.
Deze boven aanbeschreven “natuurtechnische kunsten” kunnen echter met zekerheid niet van door en door verpestte, zelf chaotiserende, verkeerd ontwikkelde, en natuurvreemde consument herkend, of herontdekt worden. Diegene die nog niet eens zelf augurken kan inleggen, zal ook alles andere veel te gecompliceerd en onjuist met betrekking tot de natuurlijke wetten instellen. Wat hebben daar alle onderzoeksinstellingen en laboratoriums voor nut als de onderzoekers daar in als vergiftigde consumenten voor de computer zitten, dus onnatuurlijk leven? Zo kan niet werkelijk ontdekt en herontdekt worden wat goed en waar is. En wat levert het bovendien op als de kennis bovendien tot verkoopbare koopwaar verkommerd wordt, en dat schadelijke, gecompliceerde moeilijk te volbrengen dingen steeds voorgetrokken worden, omdat het de omzet laat stijgen?
Maar nu weer terug naar het onderwerp zout, dat ik door zulke opmerkingen evenzo een beetje minder kruidig opgesteld zou hebben gemoeten: we moeten dus bij het zout leren te onderscheiden tussen de ontwaardigde soort, en de tegenwoordige soort die met supervergiften zoals kunstmatige, chemisch vervaardigd jodium of fluor voorzien zijn, het me
